Kolejna witryna oparta na WordPressie

Kategoria: Przydatne

  • Czy odbywając praktykę za granicą, należy wypełnić oświadczenie potwierdzające odbycie praktyki zawodowej?

    Przepisy prawne dotyczące praktyki zawodowej za granicą

    Osoby odbywające praktykę zawodową poza granicami Polski często zastanawiają się, czy będą zobowiązane do wypełniania polskiej książki praktyk lub składania dodatkowych oświadczeń po powrocie do kraju. Kwestia ta została jednoznacznie uregulowana w obowiązujących przepisach prawa.

    Zgodnie z § 4 rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 11 września 2014 r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie (Dz.U. 2014 poz. 1278), odbycie praktyki zawodowej za granicą potwierdza się dokumentem wydanym przez kierownika jednostki, w której praktyka była realizowana. Dokument ten musi zostać dodatkowo potwierdzony przez osobę, pod kierunkiem której odbywała się praktyka, posiadającą uprawnienia odpowiadające zakresem uprawnieniom określonym w art. 14 ust. 1 ustawy Prawo budowlane.

    Oznacza to, że zagraniczna praktyka zawodowa jest w pełni uznawana w polskim systemie kwalifikacji, pod warunkiem spełnienia określonych wymogów formalnych.

    Co powinien zawierać dokument potwierdzający praktykę

    Aby dokument potwierdzający odbycie praktyki zawodowej za granicą został uznany przez właściwy organ, musi on zawierać szereg szczegółowych informacji. Ich kompletność i precyzja mają kluczowe znaczenie przy ocenie wniosku o nadanie uprawnień budowlanych.

    1. Wskazanie robót i obiektów budowlanych

    Dokument powinien szczegółowo opisywać roboty budowlane oraz obiekty, przy których osoba odbywająca praktykę bezpośrednio uczestniczyła w projektowaniu lub pełniła funkcję techniczną na budowie. Należy określić charakter wykonywanych czynności, zakres odpowiedzialności oraz stopień zaangażowania w realizację inwestycji.

    W opisie powinny znaleźć się również informacje dotyczące rodzaju, przeznaczenia i konstrukcji obiektu budowlanego, a także — w zależności od wnioskowanej specjalności uprawnień — inne istotne parametry techniczne lub użytkowe. Konieczne jest także wskazanie lokalizacji inwestycji oraz nazwy inwestora.

    2. Potwierdzenie okresu odbywania praktyki

    Dokument musi jednoznacznie potwierdzać czas trwania praktyki zawodowej, z wyraźnym wskazaniem daty jej rozpoczęcia oraz zakończenia. Informacja ta jest niezbędna do oceny, czy praktyka spełnia wymagany minimalny okres przewidziany dla danej specjalności uprawnień budowlanych.

    Warto zadbać o to, aby podane terminy były zgodne z innymi dokumentami składanymi w toku postępowania kwalifikacyjnego, co pozwoli uniknąć wątpliwości lub konieczności składania dodatkowych wyjaśnień.

    3. Ocena wiedzy teoretycznej i praktycznej

    Istotnym elementem dokumentu jest również ogólna ocena wiedzy teoretycznej i praktycznej osoby odbywającej praktykę. Ocena ta powinna zostać sporządzona przez osobę sprawującą bezpośredni nadzór nad praktyką i odnosić się do zakresu wnioskowanej specjalności.

    Tego rodzaju opinia stanowi potwierdzenie, że praktykant nie tylko wykonywał określone czynności, ale również posiada odpowiedni poziom przygotowania merytorycznego i praktycznego do samodzielnego pełnienia funkcji technicznych w budownictwie.

    Podsumowanie

    Podsumowując, osoby odbywające praktykę zawodową za granicą nie są zobowiązane do uzupełniania książki praktyk wydanej w Polsce. Wystarczające jest uzyskanie pisemnego potwierdzenia odbytej praktyki, spełniającego wymagania określone w przepisach.

    Należy pamiętać, że wszystkie załączone dokumenty muszą zostać przetłumaczone na język polski przez tłumacza przysięgłego. Spełnienie tych warunków pozwala na skuteczne zaliczenie zagranicznej praktyki zawodowej w procesie ubiegania się o uprawnienia budowlane w Polsce.

  • Czy projekt niewskazujący praktykanta w tabeli autorów może być zaliczony do praktyki projektowej na uprawnienia architektoniczne?

    Jednym z częstych problemów pojawiających się na etapie dokumentowania praktyki zawodowej na uprawnienia architektoniczne jest kwestia wykazania udziału w sporządzaniu dokumentacji projektowej, w sytuacji gdy nazwisko praktykanta nie zostało wskazane w tabeli osób opracowujących projekt. Wątpliwości te dotyczą w szczególności osób odbywających praktykę projektową w charakterze asystenta projektanta.

    Problem braku nazwiska w dokumentacji projektowej

    W praktyce projektowej często zdarza się, że w tabeli autorów projektu budowlanego – obok projektanta i sprawdzającego – wymienione są jedynie osoby formalnie odpowiedzialne za opracowanie projektu. Asystenci projektanta, mimo faktycznego udziału w pracach projektowych, nie zawsze są ujmowani imiennie w dokumentacji.

    Powstaje wówczas pytanie, czy taki projekt może zostać wykorzystany jako załącznik do dokumentów potwierdzających odbycie praktyki zawodowej, skoro nazwisko praktykanta nie figuruje w zespole projektowym.

    Potwierdzenie udziału w projekcie jako kluczowy element

    Zgodnie z przyjętymi zasadami postępowania kwalifikacyjnego, decydujące znaczenie ma nie samo umieszczenie nazwiska praktykanta w tabeli autorów projektu, lecz możliwość jednoznacznego potwierdzenia jego rzeczywistego udziału w pracach projektowych.

    Jeżeli w zestawieniu projektów znajduje się wpis dotyczący danego projektu, potwierdzony przez projektanta posiadającego odpowiednie uprawnienia budowlane, który jednocześnie figuruje na stronie tytułowej projektu budowlanego, wystarczające jest uzyskanie od niego potwierdzenia, że praktykant współpracował przy sporządzaniu dokumentacji jako asystent projektanta.

    W takiej sytuacji brak imienia i nazwiska praktykanta w tabeli zespołu projektowego nie stanowi przeszkody do zaliczenia projektu jako elementu praktyki zawodowej.

    Forma dokumentów składanych do postępowania kwalifikacyjnego

    Projekt może zostać załączony do dokumentów potwierdzających odbycie praktyki zawodowej w formie kopii, pod warunkiem że zostanie ona potwierdzona za zgodność z oryginałem. Potwierdzenia takiego dokonuje osoba prowadząca praktykę, posiadająca odpowiednie uprawnienia budowlane.

    Dodatkowo kierownik praktyki lub projektant powinien potwierdzić udział praktykanta w sporządzaniu dokumentacji projektowej. Takie potwierdzenie, obejmujące zarówno zgodność kopii z oryginałem, jak i faktyczny udział w projekcie, jest wystarczające i pozostaje w zgodzie z obowiązującym regulaminem.

    http://testowaub.dkonto.pl/wypelniony-wzor-zbiorczego-zestawienia-praktyki-zawodowej/

    Zgodność z regulaminem odbywania praktyki projektowej

    Potwierdzenie udziału kandydata ubiegającego się o nadanie uprawnień projektowych w sporządzaniu dokumentacji projektowej przez osobę prowadzącą praktykę, przy jednoczesnym poświadczeniu kopii projektu za zgodność z oryginałem, należy uznać za spełnienie wymogów dotyczących warunków odbywania praktyki projektowej.

    Oznacza to, że formalny brak nazwiska praktykanta w dokumentacji projektowej nie przekreśla możliwości zaliczenia projektu do praktyki zawodowej, o ile istnieje jednoznaczne i rzetelne potwierdzenie jego rzeczywistego udziału w pracach projektowych.

    W przypadku praktyki projektowej na uprawnienia architektoniczne kluczowe znaczenie ma potwierdzony udział praktykanta w sporządzaniu dokumentacji, a nie wyłącznie formalne wskazanie jego nazwiska w tabeli autorów projektu. Projekt, przy którym praktykant pracował jako asystent projektanta, może zostać uznany jako element praktyki zawodowej, pod warunkiem odpowiedniego potwierdzenia przez osobę prowadzącą praktykę oraz poświadczenia kopii dokumentacji za zgodność z oryginałem. Takie rozwiązanie jest zgodne z regulaminem i odpowiada realiom pracy projektowej.

  • Praktyka „na styk” – pozorne bezpieczeństwo, realne ryzyko

    Szczególną grupą kandydatów są osoby, które posiadają praktykę zawodową wyliczoną co do dnia, dokładnie w minimalnym wymiarze wymaganym przepisami. Na papierze wszystko się zgadza, jednak w praktyce właśnie te wnioski najczęściej budzą wątpliwości komisji kwalifikacyjnych.

    Warto pamiętać, że okręgowa komisja kwalifikacyjna nie jest związana wyłącznie deklaracją kandydata, lecz analizuje faktyczny przebieg praktyki. Oznacza to, że nawet niewielkie korekty w dokumentacji mogą skutkować uznaniem, że praktyka jest krótsza niż wymagana.

    Jakie okresy komisja może zakwestionować lub odliczyć?

    Przy praktyce wyliczonej „na styk” realnym zagrożeniem jest odjęcie określonych okresów, m.in.:

    • urlopów wypoczynkowych,
    • dłuższych zwolnień lekarskich (L4),
    • przerw w zatrudnieniu lub praktyce,
    • okresów pracy o innym charakterze niż deklarowany (np. prace biurowe zamiast robót budowlanych),
    • okresów, w których opiekun praktyki nie posiadał wymaganych uprawnień lub nie pełnił samodzielnej funkcji technicznej.

    Wystarczy, że komisja zakwestionuje kilkanaście lub kilkadziesiąt dni, aby cała praktyka przestała spełniać minimalne wymagania formalne.

    Urlopy i nieobecności – największa pułapka

    Jednym z najczęstszych problemów są urlopy wypoczynkowe, które kandydaci często wliczają do praktyki automatycznie. Tymczasem komisje coraz częściej przyjmują podejście, zgodnie z którym praktyką zawodową jest faktyczne wykonywanie czynności technicznych, a nie sam fakt pozostawania w stosunku pracy.

    W przypadku praktyki „na styk” nawet standardowy urlop (np. 20–26 dni w roku) może przesądzić o negatywnej decyzji, jeżeli nie został odpowiednio uwzględniony lub opisany w dokumentach.

    Dlaczego komisje są szczególnie rygorystyczne przy praktyce minimalnej?

    Jeżeli praktyka znacząco przekracza wymagane minimum, drobne korekty zwykle nie mają wpływu na wynik postępowania. Inaczej jest w sytuacji, gdy kandydat wykazuje dokładnie minimalny okres praktyki. Wówczas każda nieścisłość:

    • wzbudza czujność zespołu egzaminacyjnego,
    • skutkuje dokładniejszą analizą dokumentów,
    • zwiększa ryzyko wezwania do wyjaśnień lub wydania decyzji odmownej.

    Z punktu widzenia komisji brak „bufora bezpieczeństwa” działa na niekorzyść kandydata.

    http://testowaub.dkonto.pl/merytoryczna-weryfikacja-praktyki-zawodowej/

    Jak zmniejszyć ryzyko przy praktyce wyliczonej „na styk”?

    Jeżeli nie ma możliwości wydłużenia praktyki, warto:

    • nie składać wniosku natychmiast po zakończeniu praktyki,
    • zadbać o precyzyjny i rzetelny opis czynności,
    • upewnić się, że opiekun praktyki spełniał wszystkie wymagania przez cały okres,
    • zachować dokumenty potwierdzające ciągłość i faktyczny charakter pracy,
    • liczyć się z możliwością, że komisja może skrócić praktykę o określone okresy.

    Najbezpieczniejszym rozwiązaniem nadal pozostaje odczekanie dodatkowych kilku miesięcy, które w praktyce mogą zadecydować o pozytywnym wyniku postępowania.

    Wysokie koszty postępowania kwalifikacyjnego i ryzyko ich utraty

    Warto pamiętać, że złożenie wniosku o uprawnienia budowlane nie wiąże się wyłącznie z koniecznością spełnienia formalnych warunków dotyczących wykształcenia i praktyki zawodowej. Procedura kwalifikacyjna wiąże się również z istotnymi kosztami finansowymi, które ponosi każdy kandydat.

    Postępowanie kwalifikacyjne obejmuje m.in.:

    • opłatę za kwalifikowanie,
    • opłatę za przeprowadzenie egzaminu,
    • w niektórych przypadkach opłatę za ponowne przeprowadzenie części ustnej egzaminu.

    Wysokość tych opłat jest ustalana przez Krajową Radę PIIB i podawana do publicznej wiadomości przed rozpoczęciem kolejnej sesji. Szczegółowe informacje na temat kosztów związanych z uzyskaniem uprawnień budowlanych w 2026 roku znajdziesz w naszym artykule: Ile kosztuje zdobycie uprawnień budowlanych w 2026 roku.

    Jedną z kluczowych cech tych opłat jest ich bezwzględność — są bezzwrotne. Oznacza to, że nawet jeśli wniosek o nadanie uprawnień zostanie rozpatrzony negatywnie z powodu niespełnienia warunków (np. niezadowalającego zakresu lub długości praktyki), wpłacone środki nie są zwracane. Dla wielu kandydatów, szczególnie tych z praktyką „na styk”, może to oznaczać znaczną stratę finansową.

    Dlatego tak ważne jest, aby składany wniosek był kompletny, przemyślany i wolny od potencjalnych błędów proceduralnych, które mogłyby być podstawą do odmowy kwalifikacji. Przed wniesieniem opłat warto sprawdzić wszystkie dokumenty, upewnić się, że praktyka została poprawnie udokumentowana i poprosić o opinię osobę z uprawnieniami lub doradcę, który ma doświadczenie w procedurze kwalifikacyjnej.

    http://testowaub.dkonto.pl/dokumentowanie-praktyki-zawodowej/

    Podsumowanie – „na styk” to zawsze ryzyko

    Praktyka zawodowa wyliczona idealnie co do dnia nie daje gwarancji pozytywnej kwalifikacji. Wręcz przeciwnie – często staje się powodem dokładniejszej kontroli dokumentów i potencjalnych problemów. W procedurze kwalifikacyjnej kilka tygodni zapasu może mieć większą wartość niż najszybciej złożony wniosek.

  • Jak poprawnie opisać praktykę zawodową na uprawnienia budowlane?

    Osoby ubiegające się o uprawnienia budowlane często zastanawiają się, jak właściwie sformułować opis swojej praktyki zawodowej. Prawidłowe ujęcie zakresu obowiązków ma kluczowe znaczenie dla akceptacji dokumentacji przez komisję kwalifikacyjną. Proces ten bywa niejednoznaczny, ponieważ brak jest jednolitych wytycznych, a wymagania mogą się różnić w zależności od interpretacji danej komisji. Niemniej jednak, istnieją pewne sprawdzone zasady, których warto się trzymać, aby zwiększyć szanse na pozytywne rozpatrzenie dokumentacji.

    Unikaj sformułowań sugerujących samodzielne kierowanie robotami

    Jednym z kluczowych błędów popełnianych przez kandydatów jest stosowanie sformułowań sugerujących, że kierowali robotami budowlanymi samodzielnie. Osoby bez uprawnień budowlanych nie mogą formalnie pełnić takiej funkcji, dlatego też komisje kwalifikacyjne zwracają szczególną uwagę na treść opisów praktyki.

    Nie zaleca się używania określeń takich jak:

    • „Kierowanie robotami budowlanymi…”
    • „Samodzielne nadzorowanie prac…”

    Zamiast tego, należy stosować bardziej neutralne i precyzyjne zwroty, które jasno określają rolę praktykanta, np.:

    • „Udział w wykonywaniu [rodzaj robót]…”
    • „Wykonywanie czynności pod nadzorem kierownika budowy/robót…”
    • „Współpraca przy realizacji robót w zakresie [zakres prac]…”

    Dzięki temu unika się ryzyka, że komisja odrzuci dokumentację ze względu na błędne sformułowania sugerujące wykonywanie czynności, do których wymagane są uprawnienia budowlane.

    Nie wiesz jak wypełnić dokumenty – Sprawdź Nasze wzory

    http://testowaub.dkonto.pl/wypelniony-wzor-zbiorczego-zestawienia-praktyki-zawodowej/

    Opisz konkretne czynności, które wykonywałeś

    Komisja oczekuje szczegółowego opisu praktyki, dlatego warto unikać ogólnikowych stwierdzeń. Dobrym podejściem jest podanie konkretnych czynności, w których kandydat brał udział, np.:

    • „Pomiar głębokości wykopu w celu weryfikacji zgodności z projektem”
    • „Dokumentowanie odchyłek murowania ścian w stosunku do założeń projektowych”
    • „Uczestnictwo w odbiorze robót betonowych, w tym kontrola jakości mieszanki i sposobu jej układania”
    • „Nadzorowanie prac związanych z montażem konstrukcji stalowych pod nadzorem kierownika budowy”

    Taki sposób opisu pokazuje, że praktykant aktywnie uczestniczył w realizacji robót, co zwiększa wiarygodność dokumentacji.

    Jakie sformułowania są najbezpieczniejsze?

    Niektóre osoby zastanawiają się, czy w opisie praktyki można używać określenia „asystowanie kierownikowi budowy”. W niektórych źródłach pojawia się taki termin, jednak zdarza się, że komisje go kwestionują, wskazując, że nie jest on zgodny z wymaganiami dotyczącymi praktyki zawodowej. Warto więc stosować bardziej precyzyjne określenia, które jednoznacznie wskazują na udział w czynnościach budowlanych, np.:

    • „Bezpośredni udział w czynnościach dotyczących kierowania budową”
    • „Współudział w realizacji robót budowlanych pod nadzorem kierownika budowy”
    • „Uczestnictwo w nadzorze nad robotami ziemnymi, zbrojarskimi i betonowymi”

    Przykładowy opis praktyki zawodowej

    Aby uniknąć niejasności i problemów z akceptacją dokumentacji, można stosować następujące sformułowanie:

    „Uczestnictwo w robotach branży …… pod kierownictwem kierownika budowy/robót przy budowie …., w tym roboty: ziemne, betonowe, zbrojarskie, montażowe. W ramach praktyki wykonywano czynności związane z kontrolą jakości robót, odbiorem poszczególnych etapów budowy oraz dokumentowaniem postępu prac zgodnie z obowiązującymi normami.”

    Takie ujęcie jasno określa zakres obowiązków, jednocześnie unikając sformułowań mogących sugerować wykonywanie prac wymagających uprawnień budowlanych.

    Ważne podsumowanie

    • Stosuj precyzyjne i konkretne opisy prac, unikając ogólników.
    • Unikaj sformułowań sugerujących samodzielne kierowanie robotami, jeśli nie posiadasz uprawnień.
    • Podkreślaj nadzór kierownika budowy/robót, aby jasno określić swoją rolę.
    • Korzystaj ze sformułowań typu: „bezpośredni udział w czynnościach”, „udział w realizacji robót”, „prace pod nadzorem kierownika budowy”.

    Pamiętaj!

    Każda komisja kwalifikacyjna może mieć własne wymagania co do formy opisu praktyki, dlatego warto wcześniej skonsultować swoje dokumenty z osobami, które już przeszły przez ten etap. Starannie przygotowany opis praktyki zawodowej może znacząco zwiększyć szanse na pozytywne rozpatrzenie wniosku o uprawnienia budowlane.

  • Stare uprawnienia nie widnieją w eCrub – jak sobie poradzić?

    Problem związany z osobami posiadającymi starsze uprawnienia budowlane, które nie są widoczne w systemie eCRUB, stał się dość powszechny, szczególnie w przypadku patronów praktyk zawodowych. System eCRUB, wprowadzony przez Główny Urząd Nadzoru Budowlanego (GUNB) oraz samorządy zawodowe, ma na celu cyfrową rejestrację wszystkich inżynierów budownictwa oraz ich uprawnień. Jednakże osoby, które uzyskały swoje uprawnienia przed 1994 rokiem, nie są automatycznie zaciągane do tego systemu, co może prowadzić do nieporozumień i niepewności, szczególnie w kontekście zatwierdzania praktyk budowlanych.

    Starsze uprawnienia a eCRUB

    Jednym z kluczowych problemów związanych z systemem eCRUB jest brak automatycznej rejestracji inżynierów z uprawnieniami wydanymi przed 1994 rokiem. W związku z tym, osoby pełniące funkcję opiekunów praktyk budowlanych, mimo posiadania odpowiednich kwalifikacji, nie są widoczne w systemie. Dla kandydatów na uprawnienia budowlane, którzy odbywają praktykę zawodową pod ich patronatem, może to rodzić obawy, że ich wniosek o uprawnienia zostanie odrzucony.

    W rozmowach na forach budowlanych wielu praktykantów zastanawia się, czy brak widoczności patrona w systemie eCRUB może skutkować cofnięciem wniosku o nadanie uprawnień. Takie obawy wynikają głównie z braku precyzyjnych informacji na ten temat od izb zawodowych, co powoduje niepewność wśród młodych inżynierów.

    http://testowaub.dkonto.pl/centralny-rejestr-osob-posiadajacych-uprawnienia-budowlane/

    Jakie są rzeczywiste wymagania?

    Pomimo tych niejasności, kluczowym wymogiem weryfikacji patrona jest posiadanie przez niego ważnych uprawnień oraz przynależność do właściwej izby inżynierów budownictwa w okresie, kiedy odbywała się praktyka zawodowa. Jak wskazują użytkownicy forów i eksperci, brak widoczności opiekuna w systemie eCRUB nie powinien sam w sobie prowadzić do odrzucenia wniosku. Najważniejsze jest, aby opiekun miał ważne uprawnienia oraz był aktywnym członkiem izby w okresie trwania praktyki, co można sprawdzić za pomocą innych narzędzi.

    Na przykład, na stronie Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa (PIIB) dostępna jest lista członków, która obejmuje również osoby z uprawnieniami sprzed wprowadzenia systemu eCRUB. Można tam zweryfikować, czy dana osoba była aktywnym członkiem izby w danym okresie. To narzędzie staje się szczególnie pomocne w przypadkach, gdy patron nie figuruje w eCRUB, ale wciąż posiada pełne prawo do pełnienia funkcji opiekuna praktyk.

    http://testowaub.dkonto.pl/wypelniony-wzor-zbiorczego-zestawienia-praktyki-zawodowej/

    Co zrobić, gdy opiekun nie widnieje w eCRUB?

    W przypadku, gdy patron praktyk nie widnieje w systemie eCRUB, warto przygotować dodatkową dokumentację potwierdzającą jego uprawnienia oraz członkostwo w izbie. Można dołączyć do wniosku zaświadczenie o przynależności opiekuna do izby z odpowiedniego okresu oraz potwierdzenie, że posiada on wymagane uprawnienia od co najmniej pięciu lat, co jest standardowym wymogiem przy praktykach projektowych.

    Zgodnie z art. 14 ust. 4b Prawa budowlanego, patron musi mieć uprawnienia od co najmniej pięciu lat oraz być czynnym członkiem izby. Potwierdzenie, że spełnia te wymagania, powinno być wystarczające dla izby oceniającej wniosek o uprawnienia.

    Problemy z systemem eCRUB

    Problem z systemem eCRUB nie dotyczy jedynie osób z uprawnieniami sprzed 1994 roku. Część użytkowników zwraca uwagę na ogólne problemy systemu, które uniemożliwiają aktualizację danych inżynierów, takich jak zmiany nazwisk, uzyskanie nowych kwalifikacji czy aktualizacja wykształcenia. System ten, choć w zamyśle miał ułatwiać procesy rejestracji i weryfikacji inżynierów, wciąż wymaga wielu usprawnień.

    Dla wielu inżynierów starsze uprawnienia, które nie są widoczne w cyfrowym systemie, mogą być źródłem frustracji. Jak wspomina jedna z uczestniczek dyskusji, brak możliwości automatycznej rejestracji oraz nieaktualne dane w systemie różnicują inżynierów ze względu na wiek ich uprawnień, co nie powinno mieć miejsca w nowoczesnym systemie zarządzania danymi zawodowymi.

    Choć system eCRUB nie obejmuje automatycznie wszystkich inżynierów budownictwa, w tym tych z uprawnieniami sprzed 1994 roku, nie powinno to wpływać na weryfikację wniosku o uprawnienia budowlane. Kluczowe jest posiadanie przez opiekuna ważnych uprawnień i przynależność do izby inżynierów w okresie praktyk. Aby rozwiać wątpliwości, warto skorzystać z dostępnych narzędzi, takich jak lista członków PIIB, oraz dołączyć dodatkową dokumentację, potwierdzającą doświadczenie zawodowe patrona.

    System eCRUB, choć pomocny, wciąż nie jest doskonały. Dlatego warto być świadomym jego ograniczeń i odpowiednio przygotować się na ewentualne trudności, aby uniknąć niepotrzebnych opóźnień w procesie uzyskiwania uprawnień budowlanych.

  • Praktyka studencka a praktyka zawodowa – IARP wyjaśnia

    Jaka jest różnica pomiędzy praktyką studencką odbywaną w ramach programu studiów a praktyką zawodową wymaganą do uzyskania uprawnień budowlanych i architektonicznych. To bardzo popularne pytanie i jednocześnie zagadka dla wielu osób zastanawiających się nad uzyskaniem uprawnień. Izba Architektów RP postanowiła wyjaśnić różnice pomiędzy tymi praktykami, oraz odpowiedzieć na pytanie: czy praktyka studencka może być uznana za praktykę do zdobycia uprawnień budowlanych?

    Wyjaśnienia IARP dotyczą w szczególności praktyki do uprawnień w specjalności architektonicznej, natomiast biorąc pod uwagę docierające do nas informacje w przypadku Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa podejście jest bardzo zbliżone.

    Co to jest studencka praktyka zawodowa?

    Studencka praktyka zawodowa, która odbywa się zgodnie z przepisami ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. o szkolnictwie wyższym i nauce, oraz rozporządzenia wydanego na podstawie tej ustawy. W ramach programu studiów przygotowujących do wykonywania zawodu architekta, uwzględniono standard kształcenia określany poprzez rozporządzenie. Rozporządzenie Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 18 lipca 2019 r. dotyczące standardu kształcenia przygotowującego do wykonywania zawodu architekta zostało wydane na podstawie upoważnienia zawartego w tym przepisie.

    Zgodnie z tym aktem prawnym, program studiów obejmuje różnorodne formy praktyki zawodowej, mającej na celu doskonalenie umiejętności praktycznych zdobytych podczas zajęć. Praktyka ta obejmuje praktyki warsztatowe, takie jak plener rysunkowy, praktyka inwentaryzacyjno-architektoniczna, praktyka urbanistyczna trwająca 5 tygodni, a także praktyka zawodowa – architektoniczna trwająca 1 semestr. Jest to istotny element procesu kształcenia na studiach wyższych, jednocześnie stanowiąc warunek ukończenia studiów.

    Co to jest praktyka zawodowa do uzyskania uprawnień architektonicznych?

    Drugi rodzaj praktyki to praktyka zawodowa, realizowana w ramach przygotowania zawodowego do pełnienia samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie. Jest ona regulowana przez przepisy ustawy z dnia 7.7.1994 r. Prawo budowlane. Warto podkreślić, że samodzielne funkcje techniczne w budownictwie mogą być wykonywane wyłącznie przez osoby posiadające odpowiednie wykształcenie techniczne oraz praktykę zawodową dostosowaną do rodzaju, stopnia skomplikowania działalności i innych wymagań związanych z wykonywaną funkcją.

    Praktyka zawodowa weryfikowana jest w trakcie postępowania kwalifikacyjnego, prowadzonego przez Izbę Architektów RP. Istotnym aspektem jest uznawanie praktyki zawodowej, gdy jej zakres odpowiada specjalności uprawnień budowlanych, o których ubiega się wnioskodawca. Dokumenty potwierdzające odbytą praktykę zostały szczegółowo określone w rozporządzeniu Ministra Inwestycji i Rozwoju z dnia 29.4.2019 r. dotyczącym przygotowania zawodowego do wykonywania samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie.

    Różnice między praktykami. Czy praktykę studencką można zaliczyć do praktyki na uprawnienia architektoniczne?

    Wskazane powyżej formy praktyki zawodowej, mają odmienne cele i są regulowane przez różne przepisy prawne. Warto podkreślić, że praktyka zawodowa-architektoniczna, realizowana w trakcie studiów, nie powinna być mylona z praktyką zawodową odbywaną na podstawie przepisów ustawy Prawo budowlane. Organy odpowiedzialne za prowadzenie postępowania w sprawie nadania uprawnień budowlanych są zobowiązane do skrupulatnej weryfikacji charakteru odbytej praktyki, biorąc pod uwagę istotne różnice pomiędzy obiema formami.

    Zwracamy uwagę, iż jest to oficjalne stanowisko Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej IARP

    Biorąc więc pod uwagę powyższe informacje oraz interpretacje Izby Architektów RP zaliczanie praktyki odbywanej podczas studiów do praktyki zawodowej na uprawnienia architektonicznej jest błędem i może skutkować brakiem uznania takiej praktyki zawodowej. Wiązać się to niestety będzie z odrzuceniem wniosku kwalifikacyjnego kandydata.

  • Kiedy nie trzeba odbywać praktyki zawodowej?

    Praktyka zawodowa jest jednym z koniecznych warunków uzyskania uprawnień budowlanych. W zależności od zakresu uprawnień może być odbywana na budowie lub w biurze projektowym. Wymagany czas trwania praktyki może wynosić od 1,5 roku do nawet 4 lat, co znacznie wpływa na termin uzyskania planowanych uprawnień budowlanych. Warto wiedzieć, iż w niektórych sytuacjach odbywanie praktyki zawodowej nie jest wymagane. W szczególności dotyczy to sytuacji posiadania już jednego rodzaju uprawnień w konkretnej specjalności oraz ubiegania się o uprawnienia w innej specjalności lub zakresie.

    Kiedy praktyka zawodowa nie jest wymagana?

    Ubieganie się o uprawnienia bez ograniczeń gdy posiadamy uprawnienia w ograniczonym zakresie w tej samej specjalności

    uprawnienia kiedy praktyka nie jest wymagana

    Osoba posiadająca uprawnienia budowlane w zakresie ograniczonym w konkretnej specjalności nie musi powtarzać praktyki zawodowej, gdy ubiega się o uprawnienia bez ograniczeń w tej samej specjalności. Artykuł 14 ust. 5 Ustawy Prawo budowlane znosi bowiem wymagania odbywania praktyki zawodowej w takim wypadku.

    Istotne jest by specjalność i rodzaj posiadanych uprawnień były tożsame z tymi o jakie się ubiegamy. W praktyce możliwe są więc następujące przypadki:

    • posiadamy uprawnienia do projektowania w zakresie ograniczonym w danej specjalności, a ubiegamy się o uprawnienia nieograniczone do projektowania w tej samej specjalności – nie ma potrzeby powtarzania praktyki w biurze projektowym oraz na budowie
    • zdobyliśmy uprawnienia do kierowania robotami w zakresie ograniczonym w danej specjalności, a ubiegamy się o uprawnienia do kierowania bez ograniczeń w tej samej specjalności – nie jest wymagane powtarzanie praktyki na budowie;
    • posiadamy uprawnienia łączone do projektowania i kierowania robotami budowlanymi w ograniczonym zakresie w danej specjalności, a ubiegamy się o uprawnienia do projektowania i kierowania robotami bez ograniczeń w tej samej specjalności – nie musimy powtarzać praktyki na budowie oraz w biurze projektowym;

    Uwaga na zakres uprawnień kierownika praktyki.

    Bardzo ważny jest zakres uprawnień budowlanych jaki posiadał pierwotny kierownik/ kierownicy praktyki zawodowej do uprawnień w ograniczonym zakresie. Aby praktyka zawodowa do uprawnień budowlanych bez ograniczeń została uznana, musi on bowiem posiadać uprawnienia bez ograniczeń w danej specjalności.

    Jeżeli więc pierwotną praktykę nadzorowała osoba z uprawnieniami w ograniczonym zakresie, podczas ubiegania się o uprawnienia bez ograniczeń konieczne będzie ponowne odbycie praktyki zawodowej.

    Ubieganie się o uprawnienia w tej samej specjalności i zakresie, ale innego rodzaju

    praktyka rozszerzenie uprawnień

    Często spotykaną sytuacją przy zdobywaniu uprawnień budowlanych jest, w pierwszej kolejności zdobywanie uprawnień do kierowania robotami budowlanymi, a następnie ubieganie się o uprawnienia do projektowania. Możliwy jest również przypadek odwrotny, gdy posiadamy już uprawnienia projektowe, a planujemy rozszerzyć je także o wykonawcze.

    Jeżeli zakres uprawnień budowlany jest taki sam to możliwe są następujące przypadki:

    • posiadamy uprawnienia do kierowania robotami budowlanym w danej specjalności i zakresie, oraz ubiegamy się o uprawnienia projektowe w tej samej specjalności i zakresie – nie będzie potrzeby powtarzania wymaganej praktyki na budowie, a wymagana będzie jedynie praktyka przy sporządzaniu projektów ;
    • posiadamy uprawnienia do projektowania w danej specjalności i zakresie i ubiegamy się o uprawnienia wykonawcze w tej samej specjalności i zakresie – nie musimy w tym wypadku powtarzać praktyki na budowie;

    Przy ubieganiu się o kolejny rodzaj uprawnień, w procesie kwalifikacyjnym należy przedstawić kopię posiadanych już uprawnień budowlanych. Może również zajść potrzeba złożenia dokumentów potwierdzających praktykę, odbytą przy wcześniej zdobytych uprawnieniach. Warto więc zachować ich kopię, którą można dodatkowo urzędowo uwierzytelnić lub poprosić kierownika praktyki o podpisanie 2 egzemplarzy w oryginale.

    Należy pamiętać, że uznanie wcześniej odbytej praktyki zawodowej, może mieć miejsce jedynie wypadku gdy uprawnienia zostały wg tej samej podstawy prawnej. Osoby posiadające bardzo stare uprawnienia, w szczególności zawierające następujące zapisy w decyzjach: „o powszechnie znanych rozwiązaniach” , „w budownictwie osób fizycznych” lub „z wyłączeniem skomplikowanych konstrukcji lub instalacji”, będą prawdopodobnie musiały ponownie zaliczać praktykę.

    Odbycie praktyki zawodowej w ramach programu studiów

    Praktyka zawodowa odbyta w ramach programu studiów, może zostać zaliczona jako odpowiednia dla uprawnień budowlanych. Dotyczy to jednak szczególnego programu studiów określonego w ust. 4a Ustawy Prawo budowlane. Powinien on zostać opracowany z udziałem odpowiedniego organu samorządu zawodowego, w ramach umowy którą dana uczelnia zawiera z samorządem zawodowym inżynierów lub architektów.

    Na chwilę obecną (wiosna 2021), żadna z polskich uczelni nie oferuje takiego programu studiów. Możliwość ta więc, jak na razie pozostaje jedynie teoretyczna.

    Elastyczne podejście do kwalifikowania praktyki

    Obecnie obowiązujące przepisy pozwalają na elastyczne podejście do wymagań, odnośnie odbywania praktyki zawodowej do uprawnień budowlanych. W szczególności nie ma potrzeby powtarzania tego samego zakresu praktyki, jaki odbyto już wcześniej ubiegając się o uprawnienia innego rodzaju, lub w innym zakresie. Warto jedynie pamiętać o konieczności spełnienia dodatkowych wymagań formalnych oraz odpowiednich uprawnieniach pierwotnego kierownika praktyki.

  • Projekt wykonawczy a praktyka zawodowa

    Zakres dokumentacji projektowej w ramach odbywania praktyki zawodowej do uprawnień budowlanych projektowych to kwestia, która budzi wiele wątpliwości oraz jest tematem zaciekłych dyskusji. Często komentujący zwracają uwagę, iż sam projekt budowlany jest „mało ciekawy” z punktu widzenia projektanta, gdyż składa się głownie z opracowania założeń, analiz i części opisowych – samego projektowania jest natomiast niewiele. Co innego natomiast projekt wykonawczy, który głównie polega na sporządzaniu szczegółowych rysunków oraz obliczeń konkretnych zagadnień danego elementu budynku lub budowli. Wydawać by się mogło, iż może on stanowić idealną podstawę do zaliczenia go do zakresu praktyki projektowej. Okazuje się jednak, że stanowisko organów samorządu zawodowego jest niejednoznaczne.

    Projekt wykonawczy a uprawnienia budowlane w PIIB

    Stanowisko organów Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa w sprawie sporządzania projektów wykonawczych w ramach odbywania praktyki zawodowej do uprawnień budowlanych projektowych może wydać się niektórym zaskakujące, ale jest jednoznaczne – projekty wykonawcze nie są zaliczane do praktyki projektowej.

    PIIB argumentuje, iż projekt wykonawczy nie jest zaliczany do projektów budowlanych w rozumieniu ustawy Prawo budowlane. Zakres, forma i treść projektu wykonawczego nie jest uregulowana w Ustawie Prawo budowlane, tylko w przepisach dotyczących zamówień publicznych. W związku z powyższym do jego sporządzenia nie są wymagane uprawnienia budowlane.

    W ocenie PIIB zgodnie z art.12 ust.1 pkt 1 Ustawy Prawo budowlane praktyka zawodowa powinna obejmować wykonywanie projektów architektoniczno-budowlanych, których zakres oraz forma zostały określone w prawie budowlanym i rozporządzeniu MTBiGM w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego. Projekty budowlane są podstawą do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.

    Projekt wykonawczy natomiast jest już wykonywany głównie na potrzeby wykonywania robót budowlanych. Prace obejmujące sporządzanie projektu wykonawczego nie wchodzą w zakres uprawnień budowlanych. Do sporządzania projektów wykonawczych nie są potrzebne uprawnienia budowlane.

    Powyższe stanowisko Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej PIIB zostało przedstawione w wyroku WSA w Warszawie z 18.07.2014 roku, w sprawie kandydatki ubiegającej się o uprawnienia budowlane do projektowania bez ograniczeń w specjalności instalacyjnej w zakresie sieci, instalacji i urządzeń cieplnych, wentylacyjnych, gazowych, wodociągowych i kanalizacyjnych. Ostatecznie, której odmówiono nadania uprawnień bez przeprowadzania egzaminu.

    Powyższe stanowisko potwierdzają także informacje dostępne na stronach okręgowych izb inżynierów , między innymi lubuska: „Uwaga. Wykonywanie projektu wykonawczego nie jest zaliczane do praktyki na uprawnienia budowlane w zakresie projektowania”

    Projekt wykonawczy a uprawnienia architektoniczne w IARP

    W przypadku praktyki zawodowej do uzyskania uprawnień architektonicznych projektowych, izby architektów dopuszczają projekty wykonawcze do zakresu praktyki zawodowej. Co więcej projekty takie są wymieniane na stronach okręgowych IARP jako jeden z zasadniczych elementów praktyki oraz wymagane do przedstawienia w procesie kwalifikacyjnym.

    Informacja z małopolskiej i podlaskiej okręgowej izby architektów:

    Dokumenty jakie należy złożyć wraz z wnioskiem kwalifikacyjnym – Od jednego do trzech wybranych projektów przy których odbywała się praktyka projektowa – wymagane po zaklasyfikowaniu się do egzaminu. Ilość zostanie wskazana przez przydzieloną osobę egzaminującą.
    (projekt: projekt budowlany, projekt wykonawczy lub rysunki poszczególnych prac z praktyki projektowej złożone i trwale spięte do formatu A4)

    Podsumowanie

    Duże wątpliwości budzi znacząca rozbieżność poszczególnych organów samorządów zawodowych w kwestii zaliczania projektu wykonawczego do praktyki do uprawnień projektowych. W przypadku IARP opracowanie projektów wykonawczych, stanowi zasadniczy element praktyki projektowej. Natomiast dla kandydatów ubiegających się o uprawnienia budowlane w PIIB praktyka przy projektach wykonawczych nie zostanie zaliczona. Jeszcze ciekawiej staję się, gdy zdamy sobie sprawię, iż zarówno PIIB jak i IARP podstawy swych działań opierają na tych samych przepisach ustawy Prawo budowlane oraz odpowiednich rozporządzeniach wykonawczych.

    Jeżeli mieliście problemy z zaliczeniem sporządzania projektów wykonawczych do praktyki zawodowej lub taka praktyka została zaliczona (co też się w PIIB zdarza, gdyż każda izba to różne interpretacje) prosimy o komentarz.

  • Planowane zmiany w uprawnieniach 2017 – praktyka zawodowa

    Pragniemy przedstawić planowane przez PIIB zmiany w uprawnieniach budowlanych dotyczące praktyki zawodowej zawarte w projektach rozporządzeń zgłoszonych do Ministra Infrastruktury i Budownictwa pod koniec 2016 roku.

    1.Czas trwania praktyki zawodowej

    Do uzyskania uprawnień budowlanych w zależności od specjalności i rodzaju będzie potrzebne odpowiednio:

    Wydłużenie o 1 rok praktyki projektowej i konieczność posiadania tytułu mgr inż ( zmiana jedynie formalna )

    Wydłużenie o 1 rok praktyki projektowej i konieczność posiadania tytułu mgr inż lub inż.

    Wydłużenie o pół roku praktyki wykonawczej i konieczność posiadania tytułu mgr inż lub inż.

    Wydłużenie o pół roku praktyki wykonawczej i konieczność posiadania tytułu mgr inż lub inż.

    Osoby z tytułem mistrza nie będą mogły zdobywać uprawnień.

    Wydłużenie o 1 rok praktyki projektowej i konieczność posiadania tytułu mgr inż.

    Wydłużenie o 1 rok praktyki projektowej i konieczność posiadania tytułu mgr inż. lub inż.

    2.Dodatkowe wymagania odnośnie kierownika praktyki

    Osobą nadzorującą praktykę zawodową może być wyłącznie osoba posiadająca co najmniej 5 letnie doświadczenie zawodowe przy sporządzaniu projektów lub na budowie w ramach posiadanych uprawnień budowlanych oraz pełniąca funkcję projektanta lub kierownika budowy lub robót w danej specjalności.

    3.Rozliczanie czasu praktyki zawodowej

    Zaliczeniu podlega praktyka zawodowa odbyta w wymiarze 40 godzin tygodniowo, czyli 8 godzin dziennie przez pięć dni w tygodniu.
    Jeżeli praktykę zawodową odbywa się w niepełnym wymiarze czasu, okres praktyki zawodowej podlega odpowiedniemu wydłużeniu, wynikającemu z różnicy czasu w stosunku do wymiaru pełnego etatu.

    4.Dokumentowanie praktyki zawodowej

    Osoba odbywająca praktykę dokumentuje przebieg praktyki zawodowej w zeszycie formatu A4 z ponumerowanymi stronami, zwanym dalej ,,książką praktyki zawodowej„.
    Przed rozpoczęciem dokumentowania przebiegu praktyki zawodowej osoba odbywająca tę praktykę jest obowiązana złożyć książkę praktyki zawodowej do opieczętowania w organie właściwym w sprawach uprawnień. Organ zwraca opieczętowaną książkę praktyki zawodowej w terminie 7 dni.

     

  • Dokumentowanie praktyki zawodowej w roku 2015 oraz okresie przejściowym

    Rozporządzenie w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie, które weszło w życie 25.09.2014 wprowadziło spore zamieszanie z dokumentowaniu praktyki zawodowej. Wycofana została książka praktyki zawodowej , a dokumentowanie praktyki odbywać się ma za pomocą oświadczenia potwierdzającego odbycie praktyki . Ze względu na problemy kandydatów z interpretacją zapisów rozporządzenia przypominamy jak powinno się to odbywać w okresie przejściowym.

    Rozróżnijmy 3 przypadki:

    Osoby, które odebrały książkę praktyki zawodowej przed dniem 10.08.2014

    ( 10.08.2014 – dzień wejścia w życie tzw. ustawy deregulacyjnej – Izby Inżynierów budownictwa od tego dnia zaprzestały wydawania książek praktyki zawodowej )

    do dnia 24.09.2014 – praktykę zawodową możemy dokumentować na starych zasadach w posiadanym dzienniku praktyki zawodowej. Należy jednak dopilnować by ostatni wpis osoby potwierdzającej praktykę został wykonany, nie później niż w 15.10.2014 ( czyli 21 dni od wejścia w życie nowego rozporządzenia w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie )

    od dnia 25.09.2014 – praktykę zawodową dokumentujemy na nowych zasadach za pomocą oświadczenia potwierdzającego odbycie praktyki zawodowej oraz dołączonego do niego zbiorczego zestawienia praktyki zawodowej dostępnego tutaj – ZESTAWIENIE ZBIORCZE

    Osoby, które nie posiadają książki praktyki, a chciałyby rozpocząć praktykę w okresie 10.08.204 do 24.09.2014

    ( 10.08.2014 – dzień wejścia w życie tzw. ustawy deregulacyjnej – Izby Inżynierów budownictwa od tego dnia zaprzestały wydawania książek praktyki zawodowej natomiast nie było jeszcze ustanowionych przepisów wykonawczych. Rozporządzenie w/s samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie weszło w życie dopiero 25.09.2014 )

    od dnia 10.08.2014 do dnia 24.09.2014 -praktykę zawodową dokumentować można na zasadach określonych w Kodeksie Postępowania Administracyjnego za pomocą oświadczenia złożonego pod rygorem odpowiedzialności za składanie fałszywych zeznań. Kandydat składa po prostu oświadczenie, że we wskazanym okresie odbył stosowną praktykę zawodową. Ze względu na brak ustalonego wzoru oświadczenia ( w okresie 10.08.2014- 24.09.2014 żadne przepisy nie definiowały jego treści ) proponujemy zwrócić się do właściwej Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa o pomoc w tym zakresie. Dane teleadresowe Izb – KLIKNIJ

    od dnia 25.09.2014 – praktykę zawodową dokumentujemy na nowych zasadach za pomocą zbiorczego zestawienia praktyki zawodowej dostępnego tutaj – ZESTAWIENIE ZBIORCZE

    Osoby, które rozpoczynają praktykę zawodową od dnia 25.09.2014 lub później

    Dokumentowanie praktyki zawodowej w całości powinno odbywać się na nowych zasadach za pomocą oświadczenia potwierdzającego odbycie praktyki zawodowej oraz dołączonego do niego zbiorczego zestawienia praktyki zawodowej dostępnego tutaj – ZESTAWIENIE ZBIORCZE