Wraz z opublikowaniem nowego wykazu aktów prawnych przez Izbę Architektów RP, dokonaliśmy pełnej aktualizacji materiałów szkoleniowych, które pomogą w przygotowaniu do egzaminu na uprawnienia architektoniczne w sesji lato 2025. Egzamin pisemny zaplanowano na 16 maja 2025 roku, a kandydaci zmierzą się z testem opartym o aż 55 aktów prawnych, z których wiele zostało w ostatnim czasie znowelizowanych.
📱 Aplikacja „Uprawnienia Budowlane” – Android
Zaktualizowana wersja aplikacji mobilnej została opracowana na podstawie stanu prawnego na lato 2025 r. i zawiera ponad 500 nowych pytań egzaminacyjnych, w tym pytania z ostatnich sesji egzaminacyjnych. Narzędzie oferuje dwa tryby pracy: naukę i symulację egzaminu, a także funkcję „Trudne pytania”, która automatycznie wskazuje zagadnienia, z którymi użytkownik ma najwięcej trudności.
Co istotne – aplikacja działa offline, po jednorazowej instalacji.
Dla kandydatów, którzy przygotowują się do egzaminu ustnego lub chcą gruntownie opanować przepisy, przygotowano pełny zestaw ujednoliconych aktów prawnych w wersji PDF. Każdy dokument zawiera wszystkie obowiązujące zmiany, a wiele z nich posiada spis treści, co znacznie ułatwia poruszanie się po materiałach.
Materiały są dostosowane dokładnie do wykazu opublikowanego przez IARP – bez zbędnych dodatków i pominięć.
Jak wygląda egzamin na uprawnienia architektoniczne
Egzamin na uprawnienia architektoniczne to jedno z najważniejszych wydarzeń w ścieżce zawodowej każdego przyszłego architekta. Składa się z dwóch etapów – części pisemnej i ustnej – i ma na celu ocenę zarówno wiedzy teoretycznej, jak i praktycznych umiejętności kandydata. Część pisemna przeprowadzana jest w formie testu jednokrotnego wyboru i obejmuje zagadnienia z zakresu prawa budowlanego, planowania przestrzennego, ochrony środowiska, zasad projektowania oraz przepisów techniczno-budowlanych. To właśnie na tym etapie sprawdzana jest znajomość aktualnych aktów prawnych zawartych w wykazie publikowanym przez Izbę Architektów RP (IARP), dlatego tak ważne jest, aby kandydat korzystał z najnowszych, ujednoliconych wersji dokumentów.
Z kolei część ustna egzaminu to rozmowa z komisją egzaminacyjną, podczas której kandydat losuje zestaw pytań problemowych – najczęściej opartych o konkretne przypadki projektowe lub realizacyjne. Oceniana jest nie tylko wiedza, ale także umiejętność interpretacji przepisów, podejmowania decyzji projektowych, rozumienie odpowiedzialności zawodowej oraz logika wypowiedzi. Kandydat powinien być przygotowany do prezentacji własnych projektów wykonanych w ramach praktyki zawodowej oraz do obrony przyjętych w nich rozwiązań. To etap, który wymaga nie tylko merytorycznego przygotowania, ale również pewności siebie, umiejętności argumentacji i świadomego posługiwania się przepisami.
Wielu kandydatów ubiegających się o uprawnienia budowlane z niecierpliwością oczekuje na informację o wynikach kwalifikacji dokumentów i dopuszczeniu do egzaminu. Gdy mijają tygodnie od złożenia wniosku, a zawiadomienie wciąż nie dotarło, pojawia się niepokój i pytania: czy wszystko zostało złożone poprawnie?, czy wniosek nie został odrzucony?, czy termin egzaminu się zbliża, a ja nadal nic nie wiem?
Warto więc jasno przedstawić, kiedy i w jaki sposób kandydat zostaje powiadomiony o dopuszczeniu do egzaminu na uprawnienia budowlane oraz co dzieje się w przypadku, gdy w dokumentacji stwierdzono braki. Znajomość procedur i terminów określonych w Regulaminie postępowania kwalifikacyjnego pozwala uniknąć niepotrzebnego stresu i lepiej przygotować się do kolejnych etapów.
Zgodnie z § 10 Regulaminu postępowania kwalifikacyjnego, osoba dopuszczona do egzaminu na uprawnienia budowlane otrzymuje zawiadomienie o terminie egzaminu od przewodniczącego okręgowej komisji kwalifikacyjnej.
• Forma zawiadomienia: list polecony.
• Termin doręczenia:co najmniej 1 miesiąc przed wyznaczonym terminem egzaminu.
To oznacza, że kandydat ma minimum 30 dni na przygotowanie się do egzaminu od momentu otrzymania oficjalnej informacji o dacie.
Biorąc pod uwagę, że egzaminy na uprawnienia budowlane odbywają się zazwyczaj pod koniec maja i listopada, kandydaci powinni spodziewać się, że zawiadomienia dotrą odpowiednio w kwietniu (dla sesji wiosennej) oraz w październiku (dla sesji jesiennej). W tych miesiącach większość komisji kończy etap oceny dokumentów i wysyła oficjalne decyzje o dopuszczeniu do egzaminu.
powiadomienie o dopuszczeniu do egzaminu na uprawnienia budowlane – pismo wzór
Warunki dopuszczenia do egzaminu
Samo zawiadomienie nie jest jeszcze równoznaczne z pełnym dopuszczeniem. Kandydat musi spełnić warunki formalne, w tym:
• Uiszczenie II raty opłaty kwalifikacyjnej – należy tego dokonać najpóźniej 14 dni przed egzaminem (dotyczy części pisemnej).
• Przedstawienie wybranych prac projektowych – w przypadku kandydatów ubiegających się o uprawnienia do projektowania, komisja może zażądać przed egzaminem ustnym przedstawienia dokumentacji projektowej wykonanej w ramach praktyki zawodowej.
Powiadomienie o brakach we wniosku kwalifikacyjnym
W przypadku stwierdzenia braków formalnych lub niekompletności dokumentów, kandydat nie jest automatycznie odrzucany. Zgodnie z § 7 Regulaminu, przewodniczący okręgowej komisji kwalifikacyjnej (lub jej skład orzekający) wzywa kandydata do uzupełnienia braków.
• Kandydat ma na to maksymalnie 30 dni od dnia otrzymania wezwania – zgodnie z art. 64 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego (K.p.a.).
• Wezwanie jest przekazywane pisemnie i zawiera dokładne wskazanie brakujących elementów.
• Dodatkowo, komisja może poinformować kandydata (na podstawie art. 79a K.p.a.) o możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów, materiałów i zgłoszonych żądań – jeśli ich brak może skutkować negatywną decyzją.
Oznacza to, że kandydat ma szansę uzupełnić dokumentację i nadal przystąpić do egzaminu, pod warunkiem terminowej reakcji.
Błędy we wniosku?
Jeżeli dostałeś pismo o uzupełnieniu dokumentów dotyczące dokumentowania praktyki zawodowej skorzystaj z naszych wypełnionych wzorów
Jeśli termin egzaminu zbliża się, a Ty wciąż nie otrzymałeś zawiadomienia o dopuszczeniu do egzaminu, nie wpadaj w panikę, ale działaj krok po kroku:
1. Sprawdź, czy wcześniej nie otrzymałeś pisma z wezwaniem do uzupełnienia braków.
Zdarza się, że kandydaci pomijają wcześniejsze zawiadomienie z komisji, które dotyczyło np. brakujących załączników lub nieopłaconej pierwszej raty. Jeśli taki dokument został zignorowany lub przeoczony – wniosek mógł nie zostać zakwalifikowany.
2. Przejrzyj swoją skrzynkę pocztową pod kątem awizo.
W dobie opóźnień i nieregularnych doręczeń przez Pocztę Polską, list polecony mógł zostać awizowany, a następnie zwrócony do nadawcy. Warto więc regularnie sprawdzać zarówno fizyczną skrzynkę, jak i ewentualne powiadomienia z aplikacji InPost czy eAwizo (jeśli korzystasz z takich usług).
3. Skontaktuj się z okręgową komisją kwalifikacyjną.
Jeżeli żaden z powyższych kroków nie rozwiązał problemu – zadzwoń lub udaj się osobiście do biura okręgowej komisji kwalifikacyjnej. Pracownicy biura pomogą Ci ustalić, czy zostałeś zakwalifikowany i kiedy (oraz na jaki adres) wysłano zawiadomienie. Czasem problemem bywa literówka w adresie lub nieaktualne dane kontaktowe.
Pamiętaj, że komisje nie publikują list kandydatów dopuszczonych do egzaminu, więc brak listu nie oznacza odrzucenia wniosku, ale wymaga sprawdzenia sytuacji – im szybciej, tym lepiej.
Powtórne przystąpienie do egzaminu
Kandydat, który nie zdał egzaminu, może do niego przystąpić ponownie. Należy wówczas złożyć nowy wniosek do okręgowej komisji kwalifikacyjnej, a do części ustnej można przystąpić ponownie tylko wtedy, gdy wcześniej uzyskano wynik pozytywny z części pisemnej. Jednak nie później niż w ciągu 3 lat od dnia zdania testu pisemnego.
powiadomienie o dopuszczeniu do poprawkowego egzaminu – pisemnego lub ustnego
Podstawa prawna
Zasady te wynikają z następujących przepisów:
• Regulamin postępowania kwalifikacyjnego Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa – § 7 i § 10,
• Kodeks postępowania administracyjnego (K.p.a.),
• Prawo budowlane,
• Rozporządzenie Ministra Inwestycji i Rozwoju z dnia 29 kwietnia 2019 r. w sprawie przygotowania zawodowego do wykonywania samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie
Powiadomienie o dopuszczeniu do egzaminu na uprawnienia budowlane musi być przekazane z odpowiednim wyprzedzeniem – najpóźniej miesiąc przed egzaminem. W przypadku braków we wniosku kandydat otrzymuje szansę na ich uzupełnienie w ciągu 30 dni. Znajomość tych zasad pozwala na sprawne przejście przez procedurę kwalifikacyjną i uniknięcie opóźnień lub negatywnych decyzji.
Egzamin ustny na uprawnienia budowlane w specjalności kolejowej w zakresie sterowania ruchem kolejowym (SRK) – wykonawcze to nie tylko sprawdzian wiedzy technicznej, ale również dokładna weryfikacja znajomości przepisów prawa budowlanego, kolejowego oraz norm bezpieczeństwa. Kandydaci muszą wykazać się nie tylko rozumieniem procedur administracyjnych, ale też praktycznym zastosowaniem przepisów podczas realizacji robót związanych z montażem i modernizacją urządzeń SRK.
W tej części egzaminu komisja szczególnie zwraca uwagę na umiejętność poruszania się w aktach prawnych, takich jak Prawo budowlane, ustawa o transporcie kolejowym, rozporządzenia dotyczące warunków technicznych, a także regulacje związane z nadzorem budowlanym, kontrolą techniczną i odpowiedzialnością zawodową.
W niniejszym artykule przedstawiamy pięć przykładowych pytań z zakresu znajomości przepisów, które mogą pojawić się podczas egzaminu ustnego na uprawnienia kolejowe w specjalności SRK – wykonawcze. Każde pytanie zostało opatrzone praktyczną odpowiedzią, która pomoże uporządkować wiedzę i lepiej przygotować się do egzaminu.
1. Jakie są obowiązki kierownika budowy w trakcie procesu budowlanego?
Zgodnie z art. 22 Prawa budowlanego, kierownik budowy odpowiada za prawidłową realizację inwestycji i ma szereg obowiązków, w tym:
• prowadzenie dokumentacji budowy, w tym dziennika budowy,
• realizację robót zgodnie z zatwierdzonym projektem i pozwoleniem na budowę,
• koordynację robót oraz nadzór nad przestrzeganiem przepisów BHP,
• zabezpieczenie terenu budowy,
• zgłaszanie obiektu do odbioru,
• współpraca z inwestorem i inspektorem nadzoru inwestorskiego,
• informowanie o wszelkich nieprawidłowościach lub zagrożeniach w trakcie budowy.
• zapewnić skoordynowaną współpracę między specjalnościami (np. konstrukcyjno-budowlaną, SRK, sanitarną),
• umożliwić każdemu inspektorowi dostęp do informacji i dokumentacji budowy,
• dbać, by nadzór był prowadzony zgodnie z przepisami i pozwoleniem na budowę.
4. Jakie są podstawy wyłączenia organu z prowadzenia sprawy administracyjnej?
Zgodnie z art. 24 Kodeksu postępowania administracyjnego, organ administracji publicznej (lub jego pracownik) jest wyłączony z prowadzenia sprawy, gdy:
• jest stroną w postępowaniu,
• jego małżonek, krewny lub osoba pozostająca w bliskim stosunku jest stroną,
• istnieje uzasadniona wątpliwość co do jego bezstronności,
• brał udział w wydaniu decyzji w niższej instancji.
W takich przypadkach sprawa powinna zostać przekazana innemu organowi lub urzędnikowi.
5. Jakie obowiązki ciążą na właścicielu budynku podczas katastrofy budowlanej?
W przypadku wystąpienia katastrofy budowlanej, właściciel lub zarządca obiektu budowlanego ma obowiązek:
• niezwłocznie zawiadomić organy: nadzór budowlany, prokuraturę oraz policję,
• zabezpieczyć miejsce zdarzenia,
• wstrzymać użytkowanie obiektu (jeśli zagraża to życiu lub zdrowiu),
• współpracować z organami w ustaleniu przyczyn katastrofy,
• udostępnić dokumentację obiektu i umożliwić przeprowadzenie ekspertyz.
Te obowiązki wynikają bezpośrednio z art. 75 Prawa budowlanego.
Egzamin ustny na uprawnienia budowlane w specjalności kolejowej w zakresie sterowania ruchem kolejowym (SRK) – wykonawcze, to jedno z bardziej wymagających wyzwań dla inżynierów specjalizujących się w infrastrukturze kolejowej. Kandydaci muszą wykazać się nie tylko znajomością norm technicznych i dokumentacji, ale przede wszystkim praktyczną wiedzą związaną z realizacją robót budowlanych i montażowych w obszarze urządzeń sterowania ruchem kolejowym.
Zakres egzaminu na uprawnienia kolejowe SRK obejmuje między innymi: montaż i nadzór nad pracami przy sygnalizatorach, rozjazdach z napędami, urządzeniach zabezpieczenia przejazdów kolejowych, torach odstawczych czy blokadach liniowych i stacyjnych. Oceniana jest również znajomość zasad współpracy z zarządcą infrastruktury, prowadzenia robót przy czynnych liniach kolejowych oraz przestrzegania przepisów BHP i organizacji ruchu kolejowego w trakcie prac.
W tym artykule przedstawiamy pięć przykładowych pytań z zakresu praktyki zawodowej, które mogą pojawić się na egzaminie ustnym w tej specjalności. Odpowiedzi uwzględniają aktualne wytyczne, standardy wykonawcze oraz praktyczne sytuacje, z jakimi spotyka się inżynier SRK na budowie.
1. Co to jest przechyłka toru i jakie są jej dopuszczalne wartości?
Przechyłka toru to różnica wysokości pomiędzy główkami szyn w przekroju poprzecznym toru, wprowadzana w łukach poziomych w celu zrównoważenia sił działających na pojazd szynowy poruszający się z dużą prędkością. Jej celem jest ograniczenie siły bocznej działającej na obrzeże koła i główkę szyny oraz poprawa komfortu jazdy.
Dopuszczalne wartości przechyłki:
• Maksymalna:
• Tor główny zasadniczy: 150 mm
• Tor główny dodatkowy: 130 mm
• Minimalna:
• W torach przy peronie – zwykle do 110 mm, aby zapewnić komfort i bezpieczeństwo podczas wsiadania.
• W rozjazdach: przechyłka nie powinna być stosowana, dlatego projektuje się tam przejście z przechyłki do 0.
Niedomiar i nadmiar przechyłki:
• Niedomiar występuje, gdy wartość przechyłki jest niższa niż wymagana dla danej prędkości – wpływa negatywnie na komfort podróży.
• Nadmiar – gdy wartość przechyłki przekracza wartość wynikającą z prędkości – może wpływać na stabilność pojazdu przy mniejszych prędkościach (np. na bocznicach).
2. Jakie są obowiązki kierownika robót podczas prowadzenia robót torowych?
Kierownik robót torowych ponosi odpowiedzialność za organizację, bezpieczeństwo oraz prawidłową realizację prac torowych.
Do jego obowiązków należą m.in.:
• Organizacja frontu robót zgodnie z dokumentacją techniczną i przepisami technicznymi.
• Koordynacja prac w rejonie czynnym kolejowo – szczególnie przy prędkościach powyżej 100 km/h.
• Utrzymanie stałego kontaktu z dyżurnym ruchu i inspektorami technicznymi.
• Zapewnienie bezpieczeństwa pracowników na torze (BHP, ostrzegacze, sygnalizacja).
• Prowadzenie dokumentacji budowy i wpisów do dziennika budowy.
• Reakcja na nieprzewidziane sytuacje, np. wykolejenie, uszkodzenia toru, przemakanie podtorza.
• Zabezpieczenie terenu prac i nadzór nad sprzętem torowym.
3. Co to jest wichrowatość toru i dlaczego jest niebezpieczna?
Wichrowatość toru to przestrzenne skręcenie płaszczyzny toru, polegające na tym, że szyny nie leżą w jednej płaszczyźnie – jedna z nich unosi się wyżej niż powinna względem drugiej, co powoduje zaburzenia w ruchu pojazdów szynowych.
Dlaczego wichrowatość jest niebezpieczna?
• Może prowadzić do odciążenia kół jednej strony pojazdu, co w skrajnych przypadkach może skutkować wykolejeniem.
• Szczególnie niebezpieczna w łukach i na rozjazdach.
• Przekroczenie dopuszczalnych wartości może skutkować ograniczeniem prędkości, a nawet zamknięciem toru do czasu naprawy.
Jak mierzy się wichrowatość?
• Za pomocą toromierzy cyfrowych lub mechanicznych, poprzez pomiar różnicy wysokości główek szyn na określonej bazie (np. 5 m).
• Dopuszczalne wartości są zależne od klasy toru i prędkości projektowej.
4. Co to jest tor bezstykowy i w jakich temperaturach go się układa?
Tor bezstykowy to nawierzchnia kolejowa, w której szyny są ze sobą trwale złączone (najczęściej zgrzewane), bez luzów na stykach, co umożliwia uzyskanie ciągłości geometrycznej i dynamicznej toru.
Zalety toru bezstykowego:
• Redukcja hałasu.
• Mniejsze zużycie kół i szyn.
• Lepszy komfort jazdy.
Temperatura neutralna toru (Tn):
To temperatura, przy której tor jest wolny od sił podłużnych (brak rozciągania i ściskania).
• W Polsce przyjmuje się Tn ≈ 23°C ±3°C.
• Układanie toru powinno się odbywać przy temperaturze od 15°C do 30°C.
• Jeżeli układanie następuje poza tym zakresem, należy zastosować regulację naprężeń podłużnych (np. przez dociążenie toru, stabilizację itp.).
5. Jakie są rodzaje napraw pękniętej szyny?
Pęknięcie szyny to sytuacja awaryjna, która musi być szybko zabezpieczona i naprawiona zgodnie z instrukcjami PKP PLK.
Rodzaje napraw:
1. Wstawka szynowa:
• Najczęstszy sposób trwałej naprawy.
• Wstawiana jest nowa szyna o długości min. 4 m, połączona z istniejącym torem poprzez złącza spawane lub skręcane.
2. Złącze tymczasowe (np. łącznik złamanej szyny):
• Używane w przypadku braku możliwości szybkiej wymiany.
• Ograniczona prędkość przejazdu (zwykle 20–40 km/h) do czasu wykonania docelowej naprawy.
3. Spawanie termitowe (jeśli uszkodzenie nie jest głębokie i znajduje się w rejonie dopuszczalnym do spawania).
4. Demontaż i wymiana całej szyny – w przypadku powtarzających się pęknięć lub dużych uszkodzeń zmęczeniowych.
Egzamin ustny na uprawnienia hydrotechniczne w zakresie wykonawczym to wyzwanie wymagające dogłębnej znajomości procesów budowlanych, technologii robót oraz zasad bezpieczeństwa. Kandydaci muszą wykazać się praktycznym doświadczeniem w realizacji budowli hydrotechnicznych, takich jak jazy, wały przeciwpowodziowe, nabrzeża czy budowle regulacyjne. W trakcie egzaminu sprawdzana jest nie tylko znajomość teorii, ale również umiejętność rozwiązywania problemów technicznych i podejmowania decyzji na placu budowy.
W niniejszym artykule przedstawiamy pięć przykładowych pytań egzaminacyjnych dotyczących praktyki zawodowej w hydrotechnice wykonawczej. Odpowiedzi zawierają kluczowe informacje, które mogą pomóc w skutecznym przygotowaniu się do egzaminu i zwiększyć szanse na uzyskanie uprawnień budowlanych w tej specjalności.
1. Jakie są metody stabilizacji skarp w budownictwie hydrotechnicznym?
Stabilizacja skarp w budownictwie hydrotechnicznym ma kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa i trwałości budowli. Do najczęściej stosowanych metod należą:
1. Umocnienia roślinne – stosowanie traw, krzewów lub wikliny do zabezpieczenia powierzchni przed erozją.
2. Gabiony – konstrukcje z siatek stalowych wypełnionych kamieniami, które stabilizują skarpę i przeciwdziałają osuwiskom.
3. Palisady drewniane lub betonowe – stosowane do wzmocnienia brzegów rzek i zbiorników wodnych.
4. Siatki geosyntetyczne i geowłókniny – poprawiają nośność gruntu oraz zapobiegają erozji.
5. Mury oporowe – wykonane z betonu, kamienia lub cegły, stosowane w miejscach o dużym nachyleniu skarp.
6. Ostrogi hydrotechniczne – konstrukcje budowane w celu ochrony brzegów rzek przed podmywaniem.
7. Iniekcja cementowa lub chemiczna – wzmacnia grunt poprzez wypełnianie pustek i zwiększanie jego spoistości.
8. Faszynowe umocnienia – stosowane głównie w hydrotechnice do zabezpieczenia skarp przed działaniem fal i prądów wodnych.
Każda z tych metod dobierana jest indywidualnie w zależności od warunków gruntowych i specyfiki danego projektu hydrotechnicznego.
2. W ciągu ilu dni należy sporządzić protokół powypadkowy?
Protokół powypadkowy powinien być sporządzony w ciągu 14 dni od dnia zgłoszenia wypadku przez poszkodowanego lub inną osobę. W uzasadnionych przypadkach termin ten może zostać przedłużony, jednak wymaga to podania przyczyny opóźnienia.
Procedura sporządzania protokołu obejmuje:
• Ustalenie okoliczności i przyczyn wypadku przez zespół powypadkowy (zazwyczaj składający się z przedstawiciela pracodawcy i społecznego inspektora pracy lub pracownika służby BHP).
• Zebranie wyjaśnień od poszkodowanego i świadków.
• Analizę warunków i przyczyn wypadku.
• Sporządzenie protokołu powypadkowego (formularz Z-KW) i przekazanie go do zatwierdzenia przez pracodawcę.
• Zapisanie w rejestrze wypadków i przekazanie kopii poszkodowanemu.
Nieprzestrzeganie tego terminu może skutkować konsekwencjami prawnymi dla pracodawcy.
3. Próbne obciążenia budowli hydrotechnicznych – jak się wykonuje i dla jakich budowli hydrotechnicznych się ich nie robi?
Próbne obciążenia budowli hydrotechnicznych są wykonywane w celu oceny ich wytrzymałości, stateczności oraz bezpieczeństwa eksploatacji. Proces ten polega na kontrolowanym oddziaływaniu sił, które symulują rzeczywiste warunki pracy budowli.
Jak wykonuje się próbne obciążenia?
1. Analiza teoretyczna – określenie spodziewanych wartości przemieszczeń, naprężeń i sił wewnętrznych.
2. Przygotowanie obiektu – instalacja urządzeń pomiarowych, zabezpieczenie obiektu przed ewentualnymi uszkodzeniami.
3. Obciążenie – stopniowe zwiększanie obciążenia do wartości projektowej i monitorowanie reakcji konstrukcji.
4. Pomiary i analiza wyników – sprawdzenie zgodności rzeczywistych przemieszczeń i odkształceń z przewidywaniami.
5. Raport końcowy – podsumowanie wyników, wnioski dotyczące bezpieczeństwa i użytkowania budowli.
Dla jakich budowli hydrotechnicznych nie wykonuje się próbnych obciążeń?
• Małych budowli hydrotechnicznych, gdzie obciążenie próbne jest niemożliwe lub nieuzasadnione ekonomicznie.
• Wałów przeciwpowodziowych, gdyż są to struktury ziemne, a ich nośność określa się na podstawie badań geotechnicznych i historycznych danych dotyczących przepływów wody.
• Zapór ziemnych i narzutowych, gdzie zamiast próbnego obciążenia wykonuje się szczegółowe badania geotechniczne i monitoring eksploatacyjny.
4. Pod jakim kryterium klasyfikuje się wały przeciwpowodziowe?
Wały przeciwpowodziowe klasyfikuje się według kilku kryteriów, w zależności od ich funkcji, budowy oraz poziomu ryzyka hydrologicznego.
1. Klasyfikacja według znaczenia i ryzyka powodziowego
• I klasa – wały o strategicznym znaczeniu, chroniące duże obszary miejskie, przemysłowe i infrastrukturalne.
• II klasa – wały chroniące tereny rolnicze oraz obszary o mniejszym zaludnieniu.
• III klasa – wały lokalne, zabezpieczające małe osiedla i pojedyncze gospodarstwa.
2. Klasyfikacja według konstrukcji
• Wały jednorodne – wykonane z jednorodnego materiału (np. gliny, piasku).
• Wały rdzeniowe – posiadają rdzeń wykonany z materiału nieprzepuszczalnego, zabezpieczający przed przesiąkami.
• Wały ekranowe – zabezpieczone dodatkowymi powłokami (np. geomembranami).
3. Klasyfikacja według wysokości
• Niskie – do 3 m.
• Średnie – od 3 do 7 m.
• Wysokie – powyżej 7 m.
Wybór klasy wału zależy od prognozowanego poziomu wód, rodzaju podłoża i zagrożeń hydrologicznych. To jedno z częstszych pytań na uprawnienia hydrotechniczne.
5. Co wpływa na trwałość budowli hydrotechnicznych wykonanych z betonu?
Trwałość budowli hydrotechnicznych betonowych zależy od szeregu czynników, w tym jakości zastosowanych materiałów, warunków środowiskowych oraz prawidłowego wykonania konstrukcji.
Główne czynniki wpływające na trwałość:
1. Jakość betonu – odpowiedni dobór składu mieszanki betonowej (cement, kruszywo, woda, domieszki), właściwa klasa betonu (np. beton hydrotechniczny klasy C30/37).
2. Ekspozycja na warunki atmosferyczne – budowle narażone na działanie mrozu, soli morskiej, zmienne poziomy wody wymagają betonu odpornego na karbonatyzację i korozję chlorkową.
3. Oddziaływania mechaniczne – erozja, ścieranie, uderzenia fal lub przepływów wody.
Podczas egzaminu ustnego na uprawnienia hydrotechniczne wykonawcze istotnym elementem jest znajomość przepisów prawa budowlanego, ochrony środowiska oraz regulacji dotyczących inwestycji hydrotechnicznych. Kandydaci muszą wykazać się umiejętnością stosowania norm, rozporządzeń oraz przepisów dotyczących bezpieczeństwa i organizacji procesu budowlanego.
W artykule omówimy pięć przykładowych pytań, które mogą pojawić się podczas egzaminu z zakresu przepisów prawnych. Prezentowane odpowiedzi zawierają najważniejsze aspekty regulacji prawnych, które każdy przyszły inżynier wykonawstwa hydrotechnicznego powinien znać, aby skutecznie zarządzać procesem budowlanym i unikać błędów skutkujących konsekwencjami prawnymi.
1. Jakie są obowiązki kierownika budowy?
Kierownik budowy to kluczowa osoba na placu budowy, odpowiedzialna za nadzorowanie prac budowlanych zgodnie z przepisami prawa oraz zatwierdzoną dokumentacją projektową. Do jego głównych obowiązków należą:
• Organizacja i nadzór nad przebiegiem budowy zgodnie z projektem oraz pozwoleniem na budowę.
• Zapewnienie przestrzegania przepisów BHP przez wszystkich pracowników budowy.
• Prowadzenie dziennika budowy, czyli dokumentowanie postępów prac, zdarzeń i decyzji technicznych.
• Koordynacja pracy wykonawców oraz podwykonawców.
• Kontrola stosowanych materiałów budowlanych, by spełniały normy techniczne i były zgodne z projektem.
• Informowanie inwestora o postępach prac oraz ewentualnych problemach.
• Współpraca z inspektorem nadzoru inwestorskiego, który nadzoruje budowę z ramienia inwestora.
• Przygotowanie budowy do odbioru końcowego i sporządzenie stosownych dokumentów.
Zaniedbanie obowiązków przez kierownika budowy może prowadzić do sankcji prawnych i finansowych.
2. Co zawiera wpis do dziennika budowy po zakończeniu pełnienia funkcji przez kierownika budowy?
Dziennik budowy to oficjalny dokument prowadzony na każdej budowie wymagającej pozwolenia na budowę. Po zakończeniu pełnienia funkcji przez kierownika budowy wpis w dzienniku powinien zawierać:
1. Oświadczenie kierownika budowy o zakończeniu pełnienia funkcji oraz wskazanie osoby przejmującej obowiązki (jeśli dotyczy).
2. Datę zakończenia pełnienia funkcji oraz podpis kierownika.
3. Stan zaawansowania prac budowlanych na dzień przekazania obowiązków.
4. Informację o wykonanych robotach budowlanych – co zostało zakończone, a co pozostało do wykonania.
5. Uwagi dotyczące ewentualnych problemów technicznych, które mogą mieć wpływ na dalszy przebieg budowy.
6. Podpis inwestora lub przedstawiciela inwestora potwierdzający przejęcie obowiązków przez nową osobę.
Zaniedbanie właściwego dokonania wpisu może skutkować problemami przy odbiorze budynku.
3. Jakie kary są przewidziane za naruszenie obowiązków zawodowych w budownictwie?
Osoby posiadające uprawnienia budowlane ponoszą odpowiedzialność zawodową za swoje działania. W przypadku naruszenia przepisów, mogą zostać nałożone następujące kary:
1. Upomnienie – stosowane przy drobnych naruszeniach.
2. Nagana – w przypadku poważniejszych błędów, które mogły prowadzić do zagrożeń.
3. Kara finansowa – nałożona w sytuacji rażących naruszeń, które skutkowały stratami materialnymi lub zagrożeniem dla życia.
4. Zawieszenie uprawnień budowlanych na okres od 6 miesięcy do 5 lat.
5. Całkowite odebranie uprawnień budowlanych, co oznacza zakaz wykonywania zawodu.
6. Odpowiedzialność karna, jeśli działania doprowadziły do katastrofy budowlanej, śmierci lub poważnego uszczerbku na zdrowiu.
Decyzję o sankcjach podejmuje odpowiednia Izba Inżynierów Budownictwa w ramach postępowania dyscyplinarnego.
4. Co należy zrobić w przypadku, kiedy na budowie jest kilku inspektorów nadzoru?
W sytuacji, gdy na budowie działa kilku inspektorów nadzoru inwestorskiego, konieczna jest jasna koordynacja ich działań, aby uniknąć sprzecznych decyzji oraz zapewnić prawidłowy nadzór nad realizacją inwestycji.
1. Wyznaczenie głównego inspektora nadzoru – odpowiada on za koordynację działań wszystkich inspektorów.
2. Podział obowiązków – każdy inspektor powinien nadzorować określony zakres prac (np. instalacje sanitarne, elektryczne, konstrukcyjne).
3. Regularne spotkania koordynacyjne – omawianie bieżących problemów, ustalanie priorytetów i rozwiązywanie niezgodności.
4. Dokumentowanie działań – prowadzenie wspólnej dokumentacji z wpisami do dziennika budowy oraz raportów kontrolnych.
5. Współpraca z kierownikiem budowy – inspektorzy nadzoru powinni współpracować z kierownikiem budowy w celu skutecznej realizacji projektu.
5. Jakie dokumenty należy złożyć, aby uzyskać pozwolenie na budowę zgodnie z Prawem budowlanym?
Aby uzyskać pozwolenie na budowę, inwestor musi złożyć stosowny wniosek do starosty lub prezydenta miasta na prawach powiatu. Zgodnie z art. 33 Prawa budowlanego, do wniosku należy dołączyć następujące dokumenty:
Obowiązkowe dokumenty:
1. Projekt budowlany – składający się z:
• Projektu zagospodarowania terenu.
• Projektu architektoniczno-budowlanego.
• Projektu technicznego (dołączany przed rozpoczęciem robót).
2. Oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane – inwestor musi potwierdzić, że ma tytuł prawny do działki (np. akt własności, umowa dzierżawy).
3. Decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu (jeśli dla danej lokalizacji nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego).
4. Opinie, uzgodnienia i pozwolenia wymagane przepisami szczególnymi – np. pozwolenia wodnoprawne, decyzja środowiskowa.
5. Zaświadczenie o przynależności projektanta do izby samorządu zawodowego – potwierdzające, że projekt został sporządzony przez osobę uprawnioną.
6. Pełnomocnictwo (jeżeli inwestor działa przez pełnomocnika).
Dodatkowe dokumenty mogące być wymagane w zależności od inwestycji:
• Uzgodnienia z konserwatorem zabytków (jeśli budowa dotyczy obszaru objętego ochroną).
• Zgoda na odstępstwa od przepisów techniczno-budowlanych (jeśli projekt nie spełnia w pełni wymagań, ale uzasadnione jest jego zastosowanie).
Urząd ma 65 dni na wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę. Brak decyzji w tym terminie oznacza tzw. milczącą zgodę na realizację inwestycji.
Uzyskanie uprawnień budowlanych w specjalności hydrotechnicznej może być dużym wyzwaniem, zwłaszcza dla absolwentów kierunku Zaopatrzenie w wodę, usuwanie ścieków i zagospodarowanie odpadów. Coraz częściej zdarzają się przypadki, w których Polska Izba Inżynierów Budownictwa (PIIB) odrzuca wnioski o kwalifikację do egzaminu z powodu niezgodności wykształcenia z wymaganiami określonymi w rozporządzeniu. Przypadek absolwentki Politechniki Wrocławskiej pokazuje, że nawet kierunki związane z inżynierią środowiska mogą nie spełniać wymogów dla tej specjalności.
Przyczyny odmowy kwalifikacji
Podstawą do nieuznania wykształcenia wnioskującej osoby była analiza programu studiów. Zgodnie z obowiązującym Rozporządzeniem Ministra Inwestycji i Rozwoju z dnia 29 kwietnia 2019 r., wykształcenie musi obejmować przedmioty umożliwiające uzyskanie wiedzy i umiejętności w zakresie inżynierii wodnej lub inżynierii sanitarnej i wodnej.
Kierunek Zaopatrzenie w wodę, usuwanie ścieków i zagospodarowanie odpadów skupia się głównie na aspektach sanitarnych i eksploatacyjnych infrastruktury wodno-kanalizacyjnej, a nie na projektowaniu i budowie obiektów hydrotechnicznych, takich jak zbiorniki retencyjne, wały przeciwpowodziowe czy budowle regulacyjne. Brak w programie studiów przedmiotów dotyczących mechaniki budowli, projektowania konstrukcji stalowych, betonowych i ziemnych skutkuje nieuznaniem kwalifikacji.
Uzyskanie uprawnień budowlanych w specjalności inżynieryjnej hydrotechnicznej do kierowania robotami budowlanymi bez ograniczeń wymaga:
Ukończenia studiów drugiego stopnia na kierunku odpowiednim:
kierunek studiów w zakresie budownictwa hydrotechnicznego,
kierunek studiów w zakresie inżynierii i gospodarki wodnej,
kierunek studiów w zakresie melioracji,
kierunek studiów w zakresie budownictwa,
kierunek studiów w zakresie inżynierii środowiska umożliwiający uzyskanie wiedzy i umiejętności w zakresie inżynierii wodnej lub inżynierii sanitarnej i wodnej.
Uwaga! Jeżeli przy nazwie kierunku zawarto zapis „umożliwiwiający uzyskanie wiedzy i umiejętności w zakresie …”, wówczas konieczne będzie spełnienie dodatkowych wymagań.
Oraz odbycia:
Półtorarocznej praktyki na budowie.
Lub:
Ukończenia studiów pierwszego stopnia na kierunku odpowiednim:
kierunek studiów w zakresie budownictwa hydrotechnicznego,
kierunek studiów w zakresie inżynierii i gospodarki wodnej,
kierunek studiów w zakresie melioracji,
kierunek studiów w zakresie budownictwa,
kierunek studiów w zakresie inżynierii środowiska umożliwiający uzyskanie wiedzy i umiejętności w zakresie inżynierii wodnej lub inżynierii sanitarnej i wodnej.
Uwaga! Jeżeli przy nazwie kierunku zawarto zapis „umożliwiwiający uzyskanie wiedzy i umiejętności w zakresie …”, wówczas konieczne będzie spełnienie dodatkowych wymagań.
Oraz odbycia:
Trzech lat praktyki na budowie.
Interpretacja przepisów przez izby inżynierów Specjalność hydrotechniczna wymaga posiadania wykształcenia kierunkowego w zakresie budownictwa wodnego, inżynierii wodnej lub budownictwa hydrotechnicznego. Program studiów musi obejmować przedmioty konstrukcyjne oraz podstawy projektowania budowli hydrotechnicznych.
Według doświadczeń innych inżynierów, uznawane są przede wszystkim kierunki takie jak:
Czy można odwołać się od decyzji komisji kwalifikacyjnej PIIB?
Osoby, którym odmówiono kwalifikacji, mogą:
Złożyć odwołanie i przedstawić szczegółowy program studiów, wykazujący zgodność z wymaganiami rozporządzenia.
Uzyskać opinię uczelni potwierdzającą zakres zdobytej wiedzy i jej przydatność w specjalności hydrotechnicznej.
Rozważyć uzupełnienie wykształcenia poprzez studia podyplomowe lub dodatkowe kursy z zakresu inżynierii wodnej.
Problem nieuznawania wykształcenia w kontekście uprawnień hydrotechnicznych pokazuje, że nie każdy kierunek związany z inżynierią środowiska spełnia wymagania PIIB. Kluczowe jest posiadanie odpowiednich przedmiotów w programie studiów oraz znajomość przepisów dotyczących kwalifikacji zawodowych. Warto przed podjęciem decyzji o zdawaniu na uprawnienia skonsultować się z izbą oraz przeanalizować wymagania dla danej specjalności.
W ostatnim czasie coraz więcej kandydatów ubiegających się o uprawnienia budowlane w specjalności inżynieryjnej drogowej napotyka na problem nieuznawania praktyki zawodowej przez Polską Izbę Inżynierów Budownictwa (PIIB). Kluczowym powodem odmowy jest fakt, że praktyka nie odbywała się w całości na drogach publicznych. Decyzje te budzą liczne kontrowersje i wywołują pytania o interpretację przepisów prawa budowlanego i ustawy o drogach publicznych.
Przypadki odrzucenia praktyki na uprawnienia drogowe
Z relacji kandydatów wynika, że izby odrzucają praktykę zawodową, jeśli obejmowała ona wyłącznie prace przy drogach wewnętrznych, parkingach czy placach. W jednym z przypadków kandydat ubiegający się o uprawnienia bez ograniczeń otrzymał informację, że jego 84-tygodniowa praktyka nie może zostać uznana, ponieważ nie dotyczyła dróg publicznych. Mimo kompleksowego zakresu realizowanych robót, obejmującego wszystkie aspekty budowy dróg (parkingi, drogi pożarowe, infrastruktura PSZOK), nie zostały one zakwalifikowane jako odpowiednie do zaliczenia praktyki.
Podobna sytuacja miała miejsce w przypadku praktyki przy budowie ścieżek rowerowych. Kandydat otrzymał odmowną decyzję, ponieważ realizowana przez niego inwestycja nie znajdowała się w pasie drogowym drogi publicznej. Wizyta w izbie potwierdziła, że do uzyskania uprawnień bez ograniczeń konieczne jest odbycie co najmniej 50% praktyki na drogach od klasy Z wzwyż.
Szukasz wypełnionego wzoru zbiorczego zestawienia praktyki dla specjalności inżynieryjnej drogowej?
Podstawa prawna i interpretacja przepisów Izba powołuje się na art. 15a, pkt. 9 i 10 Prawa budowlanego, które określają zakres uprawnień budowlanych w specjalności drogowej:
Uprawnienia bez ograniczeń dotyczą wyłącznie dróg publicznych, ścieżek dla ruchu lotniczego oraz przepustów.
Uprawnienia w ograniczonym zakresie obejmują drogi klasy lokalnej, dojazdowej oraz drogi wewnętrzne.
Natomiast w ustawie o drogach publicznych drogi wewnętrzne, parkingi i place nie są zaliczane do dróg publicznych (art. 8.1). Oznacza to, że zgodnie z interpretacją PIIB, praktyka odbywana przy ich budowie nie spełnia wymagań dla uzyskania uprawnień bez ograniczeń.
Połowa praktyki na uprawnienia drogowe bez ograniczeń musi odbywać się na drogach minimum klasy Z
Dodatkowe informacje uzyskane od kandydatów składających dokumenty wskazują, że PIIB rygorystycznie podchodzi do klasyfikacji praktyki zawodowej. Kandydaci starający się o uprawnienia bez ograniczeń muszą mieć przynajmniej połowę praktyki na drogach klasy Z lub wyższej. Oznacza to, że wszelkie prace realizowane przy drogach wewnętrznych, parkingach, placach czy obiektach PSZOK nie będą uznawane jako odpowiednie do uzyskania uprawnień. Nawet jeśli inwestycja technicznie odpowiada standardom drogowym, jej klasyfikacja jako drogi wewnętrznej może skutkować odmową uznania praktyki.
Jak można ominąć ten problem?
Kandydaci, którym odmówiono zaliczenia praktyki, mają kilka możliwości:
Odwołanie od decyzji – warto wystąpić o uzasadnienie na piśmie i domagać się wskazania podstawy prawnej decyzji.
Zmiana sposobu opisania praktyki – niektórzy inżynierowie wskazują, że określenie „ścieżka rowerowa” może być problematyczne, natomiast „droga dla rowerów” zgodna z ustawą o drogach publicznych może ułatwić uznanie praktyki.
Sprawdzenie podpisów pod praktyką – weryfikacja, czy praktykę zatwierdził kierownik budowy posiadający odpowiednie uprawnienia.
Zmiana izby – w niektórych przypadkach inne izby mogą mieć bardziej liberalną interpretację przepisów.
Problem nieuznawania praktyki zawodowej poza drogami publicznymi jest coraz częściej zgłaszany przez kandydatów na uprawnienia budowlane. Choć izba argumentuje swoje decyzje obowiązującymi przepisami, wielu inżynierów podważa tę interpretację. Kluczowe jest dokładne zapoznanie się z regulaminem kwalifikowania praktyki zawodowej i, w razie potrzeby, skorzystanie z procedury odwoławczej. Kandydaci powinni również zwracać uwagę na prawidłowy opis praktyki i stosowanie terminologii zgodnej z ustawami.
Czy spotkałeś się z podobną sytuacją? Podziel się swoimi doświadczeniami w komentarzach!
Izba Architektów Rzeczypospolitej Polskiej (IARP) opublikowała nowy wykaz aktów prawnych na egzamin na uprawnienia architektoniczne w sesji letniej 2025 r. Zgodnie z zasadami, wykaz ten został udostępniony na dwa miesiące przed egzaminem, a jego publikacja miała miejsce 17 marca 2025 r. Egzamin pisemny w sesji letniej odbędzie się 16 maja 2025 r., a kandydaci będą musieli wykazać się znajomością przepisów regulujących proces projektowania i realizacji inwestycji budowlanych.
Podstawy prawne wykazu aktów prawnych Wykaz aktów prawnych na egzamin organizowany przez IARP jest opracowywany na podstawie:
Ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane,
Rozporządzenia Ministra Inwestycji i Rozwoju z dnia 29 kwietnia 2019 r. w sprawie przygotowania zawodowego do pełnienia samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie.
Zakres i poziom znajomości aktów prawnych
W wykazie aktów prawnych dla kandydatów na uprawnienia architektoniczne znajduje się 55 pozycji, obejmujących ustawy i rozporządzenia dotyczące prawa budowlanego, planowania przestrzennego, ochrony środowiska, prawa zamówień publicznych oraz etyki zawodowej architektów.
Każdy z aktów prawnych oznaczony jest literą określającą wymagany poziom jego znajomości:
S (znajomość szczegółowa) – wymagana dogłębna znajomość całości przepisów oraz umiejętność ich interpretacji,
O (znajomość ogólna) – wymagane podstawowe rozeznanie w przepisach i umiejętność ich stosowania w praktyce.
Pobierz wykaz
Pobierz tekst wykazu IARP na egzamin na uprawnienia architektoniczne Lato 2025
Kluczowe akty prawne na egzamin na uprawnienia architektoniczne Lato 2025
W zestawieniu na sesję letnią 2025 r. znalazły się m.in.:
Prawo budowlane (Dz.U. z 2024 r. poz. 725) – znajomość szczegółowa dla wszystkich rodzajów uprawnień architektonicznych,
Rozporządzenie w sprawie warunków technicznych budynków i ich usytuowania (Dz.U. z 2022 r. poz. 1225) – znajomość szczegółowa,
Rozporządzenie w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz.U. z 2022 r. poz. 1679) – znajomość szczegółowa dla projektowania, ogólna dla kierowania robotami,
Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2024 r. poz. 572) – znajomość szczegółowa,
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2024 r. poz. 1130) – znajomość szczegółowa dla projektantów.
Zmiany w stosunku do poprzedniego wykazu
W porównaniu do poprzednich sesji egzaminacyjnych, liczba aktów prawnych w wykazie pozostała niezmieniona (55 pozycji). Wprowadzone zostały jednak aktualizacje wynikające z nowelizacji ustaw i rozporządzeń. Najważniejsze zmiany obejmują:
Aktualizację ustawy o ochronie przeciwpożarowej (Dz.U. z 2025 r. poz. 188),
Dodanie nowej wersji rozporządzenia w sprawie geotechnicznych warunków posadawiania obiektów,
Zmiany w rozporządzeniu dotyczącym dokumentacji projektowej (Dz.U. z 2021 r. poz. 2454).
Osoby przystępujące do egzaminu na uprawnienia architektoniczne w sesji letniej 2025 r. powinny zapoznać się z opublikowanym wykazem przepisów prawniczych i przygotować się zgodnie z określonymi poziomami wymagań. Dokładna znajomość aktów prawnych zwiększa szanse na pomyślne zdanie egzaminu i uzyskanie uprawnień budowlanych w specjalności architektonicznej.
Egzamin ustny na uprawnienia budowlane w specjalności elektrycznej wymaga nie tylko znajomości zagadnień technicznych, ale także przepisów prawa budowlanego, energetycznego i norm związanych z bezpieczeństwem instalacji elektrycznych. Komisja egzaminacyjna często sprawdza wiedzę kandydatów z zakresu obowiązków inwestora, kierownika budowy, warunków przyłączania instalacji do sieci elektroenergetycznej oraz zasad eksploatacji urządzeń elektrycznych. W tym artykule przedstawiamy pięć kluczowych pytań, które mogą pojawić się na egzaminie ustnym oraz wskazówki dotyczące poprawnych odpowiedzi.
1. Jakie są obowiązki inwestora w procesie budowlanym?
Inwestor jest zobowiązany do zapewnienia zgodności realizowanej inwestycji z przepisami prawa budowlanego. Do jego obowiązków należą m.in.:
• Uzyskanie pozwolenia na budowę, jeśli jest wymagane.
• Zatrudnienie kierownika budowy i, jeśli konieczne, inspektora nadzoru inwestorskiego.
• Zapewnienie zgodności projektu z obowiązującymi normami technicznymi i prawnymi.
• Przestrzeganie przepisów BHP na budowie.
• Prowadzenie dokumentacji budowy (dziennik budowy, dokumentacja powykonawcza).
• Zgłoszenie zakończenia budowy i uzyskanie pozwolenia na użytkowanie.
2. Jakie kary zawodowe mogą zostać nałożone za popełnienie czynów zabronionych w budownictwie?
Zgodnie z ustawą Prawo budowlane, za naruszenia mogą grozić:
• Odpowiedzialność dyscyplinarna, w tym:
• Upomnienie,
• Nagana,
• Kara pieniężna,
• Zawieszenie uprawnień na określony czas,
• Pozbawienie uprawnień budowlanych.
• Odpowiedzialność karna (np. za samowolę budowlaną, zagrożenie życia lub zdrowia ludzi) – grozi grzywna, kara ograniczenia wolności lub pozbawienia wolności.
• Odpowiedzialność cywilna – obowiązek naprawienia szkody w wyniku błędów w sztuce budowlanej.
3. Jakie są zasady zajmowania pasa drogowego zgodnie z ustawą o drogach publicznych?
• Zajęcie pasa drogowego (np. w celu prowadzenia robót budowlanych, instalacji infrastruktury technicznej) wymaga uzyskania zezwolenia od zarządcy drogi.
• Wniosek powinien zawierać:
• Cel i zakres prac,
• Czas trwania zajęcia pasa,
• Plan organizacji ruchu na czas robót,
• Dokumentację techniczną.
• Po zakończeniu prac pas drogowy musi zostać przywrócony do pierwotnego stanu.
• Za zajęcie pasa drogowego pobierane są opłaty ustalane przez zarządcę drogi.
• W przypadku robót awaryjnych można zająć pas drogowy bez wcześniejszego zezwolenia, ale należy niezwłocznie poinformować zarządcę i uzyskać zgodę po fakcie.
4. Jakie są podstawowe zasady bezpieczeństwa przy wykonywaniu prac elektrycznych?
• Odłączenie napięcia przed rozpoczęciem prac – upewnienie się, że instalacja jest odłączona i zabezpieczona przed przypadkowym włączeniem.
• Sprawdzenie braku napięcia za pomocą odpowiednich mierników.
• Stosowanie środków ochrony indywidualnej, takich jak rękawice elektroizolacyjne, okulary ochronne, ubranie antystatyczne.
• Zabezpieczenie miejsca pracy – oznaczenie strefy pracy, stosowanie barier ochronnych.
• Praca w zespołach – przy pracach na wysokim napięciu wymagane jest działanie w dwuosobowym zespole.
• Zachowanie bezpiecznych odległości od linii energetycznych i innych źródeł prądu.
• Znajomość procedur postępowania w przypadku porażenia prądem – umiejętność udzielania pierwszej pomocy.
• Regularne szkolenia BHP i zdobywanie uprawnień SEP do pracy przy instalacjach elektrycznych.
5. Jakie są podstawowe obowiązki kierownika budowy zgodnie z Prawem budowlanym?
Zgodnie z art. 22 Prawa budowlanego, kierownik budowy ma następujące obowiązki:
• Prowadzenie budowy zgodnie z projektem, pozwoleniem na budowę i przepisami prawa.
• Przejęcie od inwestora terenu budowy i jego zabezpieczenie.
• Zarządzanie i nadzorowanie pracowników oraz przestrzeganie zasad BHP.
• Zapewnienie geodezyjnego wytyczenia budynku.
• Kontrola stosowanych materiałów budowlanych pod względem ich jakości i zgodności z przepisami.
• Dokumentowanie postępu prac w dzienniku budowy.
• Zgłaszanie inwestorowi i inspektorowi nadzoru wszelkich nieprawidłowości oraz propozycji ich rozwiązania.
• Koordynowanie prac związanych z odbiorami technicznymi i uzyskaniem pozwolenia na użytkowanie.
