Kolejna witryna oparta na WordPressie

Kategoria: Wymagania

  • Weryfikacja i kwalifikacja wymaganego wykształcenia

    Zasady weryfikacji i kwalifikacji wymaganego wykształcenia dla uzyskania uprawnień budowlanych określono w rozporządzeniu w sprawie przygotowania zawodowego do pełnienia samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie. Kierują się nimi okręgowe komisje kwalifikacyjne przy izbach inżynierów oraz architektów weryfikując wnioski kwalifikacyjne kandydatów.

    Wykształcenie odpowiednie i pokrewne

    Kwalifikowania i weryfikacji wykształcenia za odpowiednie lub pokrewne dla danej specjalności oraz zakresu uprawnień budowlanych izba dokonuje przez stwierdzenie zgodności ukończonego kierunku studiów z kierunkiem studiów odpowiednim lub pokrewnym dla specjalności uprawnień budowlanych określonym w wykazie stanowiącym załącznik nr 2 do rozporządzenia, na podstawie dyplomu ukończenia studiów i suplementu do dyplomu albo wypisu z przebiegu studiów potwierdzonego przez kierownika podstawowej jednostki organizacyjnej uczelni.

    Zawody związane z budownictwem

    Kwalifikowania i weryfikacji wykształcenia w zakresie zawodów związanych z budownictwem dla danej specjalności uprawnień budowlanych izba dokonuje przez stwierdzenie zgodności uzyskanego tytułu zawodowego technika lub mistrza albo dyplomu potwierdzającego kwalifikacje zawodowe w zawodzie nauczanym na poziomie technika z wykazem zawodów związanych z budownictwem określonym w załączniku nr 3 do rozporządzenia.

    Ukończenie studiów

    Wymóg ukończenia studiów na kierunku odpowiednim lub pokrewnym dla poszczególnych specjalności uprawnień budowlanych uznaje się za spełniony, jeżeli:

    1. nazwa kierunku studiów jest zgodna z określeniem zakresu kierunku studiów, wskazanym w załączniku nr 2 do rozporządzenia, lub
    2. informacje zawarte w suplemencie do dyplomu albo wypisie z przebiegu studiów potwierdzonym przez kierownika podstawowej jednostki organizacyjnej uczelni wskazują, iż nie mniej niż jedna trzecia programu studiów określonego w punktach ECTS, o których mowa w ustawie z dnia 27 lipca 2005 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym, lub liczbie godzin zajęć obejmuje zajęcia kształtujące wiedzę i umiejętności odnoszące się do zakresu kierunku studiów

    Posiadanie wiedzy i umiejętności

    Wymóg posiadania wiedzy i umiejętności w zakresie, o którym mowa w załączniku nr 2 do rozporządzenia, uznaje się za spełniony, jeżeli:

    1. nazwa specjalności określona w ramach kierunku studiów odpowiada zakresowi wiedzy i umiejętności dla danej specjalności uprawnień budowlanych lub
    2. informacje zawarte w suplemencie do dyplomu albo wypisie z przebiegu studiów potwierdzonym przez kierownika podstawowej jednostki organizacyjnej uczelni potwierdzają, że program studiów obejmuje zajęcia w tym zakresie

    Zagraniczne wykształcenie

    Wykształcenie uzyskane za granicą i uznane w Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie przepisów odrębnych, którego kierunek jest określany w sposób odbiegający od przyjętego w rozporządzeniu, podlega indywidualnemu rozpatrzeniu i zakwalifikowaniu przez izbę, na podstawie programu kształcenia, jako wykształcenie odpowiednie lub pokrewne dla danej specjalności.

  • Nowe stawki w postępowaniu kwalifikacyjnym na rok 2015

    Krajowa Rada Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa w  dniu 10 grudnia 2014 r. ustaliła następujące stawki  za postępowanie kwalifikacyjne dla uzyskania uprawnień budowlanych na rok 2015:

    dla uprawnień budowlanych, o których mowa w art. 14 ust. 3 pkt 1-4 ( uprawnienia projektowe lub wykonawcze )  następującą wysokość opłat:

    1) z tytułu kwalifikowania – 800,00 zł
    2) z tytułu przeprowadzenia egzaminu – 800,00zł
    3) z tytułu ponownego przeprowadzenia części ustnej egzaminu – 450,00 zł

    dla uprawnień budowlanych, o których mowa w art. 14 ust. 3 pkt 5 i 6 ( uprawnienia projektowe i wykonawcze łącznie) następującą wysokość opłat:

    1) z tytułu kwalifikowania – 1100,00zł
    2) z tytułu przeprowadzenia egzaminu – 1100,00 zł
    3) z tytułu ponownego przeprowadzenia części ustnej egzaminu – 600,00 zł

     

  • Na jakiej uczelni studiować budownictwo lub architekturę – ranking uczelni 2013

    Prezentujemy ogólnopolski ranking uczelni wyższych opracowany przez miesięcznik Perspektywy, który obrazuje poziom nauczania i warunki do studiowania dla kierunków Architektura, Urbanistyka i Budownictwo. Ranking pochodzi z roku 2013.

    uprawnienia budowlane
    uprawnienia budowlane

  • Zdobycie uprawnień budowlanych w 2014 roku będzie kosztowało więcej

    oplatyW związku ze zmianą minimalnego wynagrodzenia za pracę uległy zwiększeniu opłaty za przeprowadzenie postępowania kwalifikacyjnego oraz egzaminów na uprawnienia budowlane.

    Opłaty w roku 2014 wynoszą odpowiednio:

    • z tytułu kwalifikowania wykształcenia i praktyki zawodowej  – 840 zł
    • z tytułu przeprowadzenia egzaminu – 840 zł

    Za całość procesu przy pozytywnym wyniku egzaminu należy więc zapłacić 1680 zł

    W przypadku konieczności ponownego podejścia do egzaminu ustnego jego koszt będzie wynosił 30% minimalnego wynagrodzenia za pracę.

    Przypomnijmy, iż wysokość opłat za postępowanie kwalifikacyjne jest określona w § 13 ust. 1 pkt. 1 Rozporządzenia Ministra Transportu i Budownictwa z dn. 28.04.2006 r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie (Dz. U. Nr 83 z 2006 poz. 578). Wynosi ona 100% minimalnego wynagrodzenia za pracę

    Opłata z tytułu kwalifikowania wykształcenia i praktyki zawodowej, jako opłata za dokonanie czynności kwalifikacyjnych przez członków komisji kwalifikacyjnej, nie podlega zwrotowi nawet, jeżeli wynik tego postępowania będzie negatywny dla wnioskodawcy. Natomiast opłata z tytułu przeprowadzenia egzaminu i z tytułu ponownego przeprowadzenia części ustnej egzaminu podlega zwrotowi w przypadku usprawiedliwionego niestawienia się na egzamin lub usprawiedliwionego odstąpienia od egzaminu.

  • PIIB – Podwyżka składek członkowskich w 2013 roku

    W dniach 6 i 7 lipca 2012 odbył się XI Krajowy Zjazd Sprawozdawczy Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa. W czasie obrad podsumowano działalność samorządu zawodowego inżynierów budownictwa w roku 2011, Krajowa Rada otrzymała absolutorium oraz ustalono wysokość składek członkowskich na rok 2013 r.
    W czasie dwudniowych obrad PIIB dokonano podsumowania działalności samorządu zawodowego inżynierów budownictwa w 2011 r., przedstawiono i zatwierdzono sprawozdania wszystkich krajowych organów Izby oraz udzielono absolutorium Krajowej Radzie PIIB i zatwierdzono budżet na 2013 r. Delegaci zdecydowali także, że od 2013 r. zostanie podniesiona wysokość składek członkowskich ponoszonych na okręgowe izby (wzrost o 4 zł miesięcznie) i na krajową izbę (wzrost o 1 zł miesięcznie). Składki płacone obecnie przez członków samorządu zawodowego inżynierów budownictwa nie były zmieniane od 10 lat, przy panującej inflacji i systematycznym wzroście cen. Jest to szczególnie dotkliwe w przypadku mniej liczebnych izb okręgowych, które nie zawsze są w stanie podejmować nowe formy działalności z myślą o członkach samorządu.

    Podwyżki składek w skrócie:

    Składka na okręgową izbę – podwyżka o 48 zł na rok

    Składka na krajową izbę  – podwyżka o 12 zł na rok

    Na otarcie łez

    Izba wynegocjowała obniżkę obowiązkowej składki OC z 83 zł do 79 zł, czyli 4 zł w stosunku rocznym. Dodatkowo każdy członek izby będzie miał prawo do bezpłatnego dostępu do treści aktualnych i wycofanych norm, na podstawie umowy jaką PIIB zawarło z Polskim Komitetem Normalizacyjnym.

  • W jakim województwie egzamin na uprawnienia budowlane

    Coraz więcej osób zwraca się do redakcji z pytaniem o możliwość zdawania egzaminu na uprawnienia budowlane w województwie innym niż to , w którym pobrały książkę praktyki zawodowej:

    ” Witam! Jestem zameldowana na stałe w Bielsku-Białej, trzy lata temu zaczęłam ubiegać się o uprawnienia budowlane i złożyłam wniosek na książkę praktyki zawodowej w Śląskiej Izbie Inżynierów. Od dwóch lat Kraków jest moim miejscem zamieszkania i jestem tutaj tymczasowo zameldowana. Czy w takim przypadku mogę zdawać egzamin w mieście Kraków i Małopolskiej Izbie Inżynierów Budownictwa? „

    Egzamin na uprawnienia budowlane w innym województwie?

    Odpowiedź Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej PIIB

    W odpowiedzi , uprzejmie wyjaśniamy, że wniosek w sprawie przystąpienia do egzaminu na uprawnienia budowlane można złożyć do okręgowej komisji kwalifikacyjnej okręgowej izby inżynierów budownictwa, właściwej według miejsca zamieszkania.

    Właściwość miejscową organu (okk) ustala się w oparciu o art. 21 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, z późn. zm.), tzn. według miejsca zamieszkania wnioskodawcy. Miejscem zamieszkania osoby fizycznej jest miejsce faktycznego przebywania z zamiarem trwałego pobytu.

    W związku z powyższym, w celu uzyskania szczegółowych informacji, proponujemy zwrócić się do okręgowej izby inżynierów budownictwa właściwej ze względu na Pana miejsce obecnego zamieszkania.

    Biuro Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa

    Krajowa Komisja Kwalifikacyjna

    Porada praktyczna

    Aktualnie mamy informację, iż izby okręgowe praktycznie nie zwracają uwagi na zameldowanie czy zamieszkanie kandydata przy ubieganiu się o uprawnienia budowlane. Wynika to z faktu, iż każdy nowy członek PIIB generuje dodatkowe dochody dla izby ze składek członkowskich. Tak więc powyżej wspomniana kandydatka może zdawać egzamin w mieście Kraków i małopolskiej PIIB.

    http://testowaub.dkonto.pl/okregowe-izby-inzynierow-budownictwa-dane-kontaktowe/

  • Petycja do Sejmu w sprawie zmiany zakresu uprawnień projektowych

    Portal testowaub.dkonto.pl/ włącza się do akcji zbierania podpisów pod petycją do Sejmu RP w sprawie uprawnień budowlanych w zakresie projektowania, ich zakresu i podziału kompetencji między inżynierów i architektów oraz rodzajów specjalizacji uprawnień projektowych.

    Akcja jest popierana Instytut Techniki Budowlanej oraz Polski Związek Inżynierów i Techników Budownictwa.

    Przyłącz się i razem z innymi zmieniaj oblicze polskiego budownictwa.

    Poniżej treść listu oraz tabela do zbierania podpisów.

    Pismo-Petycja

    Tabela na podpisy

     

    Wypełnioną tabelę prosimy przesyłać  na adres:

    Dawid Rychta

    ul. Przeskok 16
    05-200 Wołomin

    PISMO DO SEJMU

     

    Polscy Inżynierowie Budownictwa

    Studenci Budownictwa

    Kancelaria Sejmu RP

    ul. Wiejska 4/6/8

    00-902 Warszawa

    Dotyczy:

    Uprawnień budowlanych w zakresie projektowania, ich zakresu i podziału kompetencji między inżynierów i architektów oraz rodzajów specjalizacji uprawnień projektowych.

     

     

    Zwracamy się z prośbą o podjęcie działań mających na celu zmianę treści

    i zakresu przyznawanych obecnie uprawnień budowlanych do projektowania w nieograniczonym zakresie w specjalności konstrukcyjno-budowlanej

    oraz ograniczonych uprawnień w specjalności architektonicznej poprzez rozszerzenie tychże uprawnień do poziomu odzwierciedlającego właściwy poziom wykształcenia, wiedzy, doświadczenia oraz praktyki zawodowej polskich inżynierów budownictwa.

    Zgodnie z obowiązującym Rozporządzeniem Ministra Transportu i Budownictwa z dnia 28 kwietnia 2006 r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie inżynier budownictwa (posługując się określeniem „inżynier budownictwa” mamy na myśli osoby, które uzyskały tytuł magistra inżyniera budownictwa lub inżyniera budownictwa) ma prawo uzyskać ograniczone uprawnienia w specjalności architektonicznej upoważniające do sporządzania projektów w specjalności architektonicznej do 1000m3 na terenie zabudowy zagrodowej (§ 16.2.). Jest to zbyt duże i niesłuszne ograniczenie, ponieważ po uzyskaniu odpowiedniej praktyki pod kierunkiem projektanta z doświadczeniem inżynier budownictwa jest w stanie posiąść wiedzę i umiejętności wystarczające do projektowania obiektów budowlanych, które są ponadto szczegółowo weryfikowane podczas egzaminu. W § 17. 1. wymienionego rozporządzenia zapisano: Uprawnienia budowlane w specjalności konstrukcyjno-budowlanej bez ograniczeń uprawniają do projektowania (…) w zakresie: 1) sporządzania projektu architektoniczno-budowlanego w odniesieniu do konstrukcji obiektu (…).

     

    Jest to bardzo nieprecyzyjne stwierdzenie, które prowadzi do błędnych interpretacji i z tego powodu, inżynierowie budownictwa mogą działać na rynku projektowym jedynie jako konstruktorzy (de facto branżyści), a więc ich rola sprowadza się do obliczenia konstrukcji nośnej budynku. Pozostałe składowe opracowania takie jak np.: zaprojektowanie przegród budowlanych, zaprojektowanie izolacji akustycznych, przeciwwilgociowych oraz wszelkich innych elementów i detali budynku nie będących konstrukcją nośną zostały uznaniowo przyporządkowane do części architektonicznej opracowywanej przez kolegów architektów. Inżynierowie budownictwa pomimo tego, że posiadają odpowiednią wiedzę, doświadczenie oraz praktykę, aby móc projektować obiekty budowlane w zakresie ogólnobudowlanym (technologicznym) nie mogą takich czynności niestety wykonywać, a wymieniony zakres czynności uznaniowo przyporządkowano do części architektonicznej projektu.

    Koledzy architekci w sporej części nie posiadają wystarczającej wiedzy z zakresu ogólnobudowlanego, a dokładniej materiałów budowlanych, technologii budownictwa, fizyki budowli oraz sztuki budowlanej, aby sami mogli sporządzać takie opracowania. Jest to bardzo niekorzystna sytuacja zarówno dla grupy zawodowej inżynierów budownictwa oraz dla inwestorów, ponieważ jakość dokumentacji może nie być na odpowiednio wysokim poziomie technicznym oraz zawierać wiele błędów (temat został poruszony m.in. w miesięczniku Inżynier Budownictwa – numer ze stycznia 2009, „Uciążliwe błędy w projektowaniu budynków mieszkalnych”). Dodatkowo, architekci posiadają możliwość projektowania konstrukcji w ramach uprawnień ograniczonych

    w bardzo szerokim zakresie, co jeszcze bardziej pogłębia dysproporcje w zakresie uprawnień obydwu grup.

     

    Porównując standardy kształcenia dla poszczególnych kierunków studiów i poziomów kształcenia przedstawionych przez Rozporządzenie Ministerstwa Szkolnictwa Wyższego i Nauki z dnia 12 lipca 2007 r. (wraz z późniejszą zmianą z 19 października 2009 r.) widać dysproporcję zakresu materiału nauczanego podczas studiów na obu kierunkach w tych spornych dziedzinach. Nie wymaga ona nawet komentarza. Pozwoliliśmy sobie zobrazować te różnice tabelarycznie:

     

     

     

    Kształcenie w zakresie
    Absolwent kierunku: Fizyki budowli Budownictwa ogólnegoi materiałoznawstwa
    Architekturai Urbanistyka Budownictwo Architekturai Urbanistyka
    Treści kształcenia: Właściwości cieplno-wilgotnościowe konstrukcji przegród budowlanych.Podstawowe zjawiska dotyczące oświetlenia światłem dziennym                         i sztucznym. Akustyka – propagacja                      w przestrzeni otwartej, akustyka wnętrz, izolacyjno akustyczna przegród. Podstawowe pojęcia z zakresu fizyki cieplnej budowli. Transport ciepła i masy w materiałach budowlanych oraz w budynkach. Izolacyjność termiczna przegród i elementów budowlanych. Bilans cieplny budynku. Oświetlenie wnętrz budowlanych. Podstawowepojęcia akustyki budowlanej. Izolacyjność akustyczna

    od dźwięków powietrznych i

    uderzeniowych.

    		 Zagadnienia techniczne związane z projektowaniem i realizacją obiektów architektonicznych. Zasady tworzenia rysunków i opisów technicznych. Rodzaje, właściwościi zakresy

    stosowania materiałów budowlanych.
    Efekty kształcenia – umiejętnośći kompetencje: Uwzględniania wymagańcieplno-wilgotnościowych; projektowania architektonicznego ochrony przeciwdźwiękowej i

    odpowiedniego oświetlenia.

    		 Rozumienia zjawisk fizycznych zachodzących w budynku i jego elementach; stosowania pojęć i metod z zakresu: teorii wymiany ciepła i masyw przegrodach budowlanych, komfortu cieplnego pomieszczeń budynku, bilansu energetycznego budynków mieszkalnych, oświetlenia pomieszczeń

    oraz akustyki.

    		 Przygotowywania dokumentacjiarchitektoniczno-budowlanej; stosowania materiałów budowlanych

    w projektowaniu.

     

     

    Materiałów budowlanych Budownictwa ogólnego
    Budownictwo
    Podstawowe informacje dotyczące normalizacji materiałów i wyrobów budowlanych. Ogólna klasyfikacja materiałów budowlanych. Metody badań. Trwałości materiałów budowlanych. Materiały kamienne. Ceramika budowlana. Drewno. Bitumyi materiały hydroizolacyjne. Materiały termoizolacyjne i do izolacji akustycznej. Metale. Materiały wiążące. Kruszywa. Podstawowe informacje o tworzywach sztucznych. Przegląd wyrobów budowlanych. Atestacja i kontrola jakości materiałów                i wyrobów budowlanych. Cementy.

    Zaprawy budowlane. Podstawowe informacje dotyczące normalizacji                              i klasyfikacji betonów cementowych. Składniki betonów – ich rola. Właściwości mieszanki i betonu stwardniałego.

    Metody projektowania składu betonów. Podstawowe procesy technologiczne zachodzące                        w betonach. Kontrola jakości betonów.

    		 Elementy budynków i konstrukcji budowlanych. Układy konstrukcyjne –terminologia. Obciążenia konstrukcji – klasyfikacja, zasady ustalania, kombinacje obciążeń.Wymiarowanie i zasady konstruowania murów z elementów drobnowymiarowych. Ściany w budynkach – konstrukcja ścian                    w budynkach wykonanych                              w technologii tradycyjnej. Warunki techniczne, jakim powinny odpowiadać  budynki i ich usytuowanie na podstawie przepisów wykonawczych do ustawy Prawo Budowlane. Przenoszenie obciążeń poziomych

    przez ściany budynków wznoszonych w technologii tradycyjnej – sztywność przestrzenna budynków. Zasady doboru i wykonania przewodów kominowych w budynkach. Kryteria doboru i wymagania stawiane pionowym i poziomym przegrodom budowlanym. Konstrukcja i zasady kształtowania schodów. Stropy gęstożebrowe – zasady projektowania i konstruowania,

    kryteria doboru elementów. Dachy                   i stropodachy oraz balkony i tarasy                  w budynkach wykonywanych                         w technologii tradycyjnej – rodzaje konstrukcji,  kształtowanie połaci dachowych, pokrycia, odprowadzanie wód opadowych. Kryteria doboru stolarki i ślusarki budowlanej. Dylatacje w budynkach wznoszonych metodami tradycyjnymi – zasady doboru                                                            i konstruowania. Konstrukcje drewniane w budownictwie mieszkaniowym i użyteczności publicznej.

    Wymiarowanie elementów z drewna litego i klejonego warstwowo. Wymiarowanie połączeń                                  w konstrukcjach drewnianych.

     
    Rozumienia procesów zachodzących w materiałach budowlanych; stosowania materiałów budowlanych; kontroli jakości materiałów i wyrobów budowlanych. Stosowania przepisów technicznych i kryteriów doboru elementów konstrukcyjnych i izolacji w budynkach wznoszonych w technologii tradycyjnej; projektowania stropu, ścian i dachu w budynkach wykonywanych w technologii tradycyjnej; stosowania przepisów dotyczących utrzymania budynków  mieszkalnych i użyteczności publicznej.

     

    Przyszły magister inżynier budownictwa, który ukończy studia magisterskie na kierunku budownictwo, w czasie trwania studiów uczestniczy w zajęciach (poza projektowaniem konstrukcji nośnych) z następujących przedmiotów: architektura i urbanistyka, projektowanie budowlane (budownictwo ogólne) oraz przedmioty związane z projektowaniem technicznym (fizyka budowli, materiały budowlane, rewitalizacja budynków, remonty  i modernizacje budowli). W suplemencie B do dyplomu ukończenia uczelni, w części dotyczącej sylwetki absolwenta znajduje się następujący zapis: Absolwent kierunku budownictwo w oparciu o nabytą wiedzę teoretyczną i umiejętności praktyczne, uzyskał podstawę do pracy twórczej w zakresie projektowania obiektów budowlanych i konstrukcji inżynierskich (…).

    Powyższy zapis wyraźnie wskazuje, że oprócz konstrukcji inżynierskich adept budownictwa posiada odpowiednią wiedzę w zakresie pracy twórczej i projektowania obiektów budowlanych, a więc projektowania w zakresie architektonicznym, ogólnobudowlanym (czy technologicznym) oraz konstrukcyjnym. Obowiązujące przepisy jednak ograniczają mu tą możliwość. Jest to sytuacja  nielogiczna i upokarzająca, wymagająca podjęcia zdecydowanych działań.

    Podczas egzaminu na uprawnienia budowlane od przyszłego projektanta inżyniera budownictwa wymagana jest znajomość zarówno prawa budowlanego jak i warunków technicznych, które to podczas projektowania konstrukcyjnego są w zasadzie wykorzystywane jedynie w zakresie odporności ogniowej budynków przy obliczaniu konstrukcji nośnej. Pozostałe kwestie zostały uznaniowo przejęte przez kolegów architektów, co jest sytuacją wysoce nieprawidłową i niesłuszną.

    Stworzono sztuczny podział na architekturę i konstrukcję, a te aspekty budownictwa są ze sobą nierozerwalnie związane i zazębiają się wzajemnie. Analogicznie zazębiać i pokrywać powinny się kompetencje, a co za tym idzie uprawnienia do projektowania architektów i inżynierów, z tym że każda z tych grup będzie się specjalizować w swojej branży wiodącej, ale jednocześnie powinna mieć możliwość projektowania całościowego budowlanego obiektów budowlanych. Nie można rozpatrywać architektury bez konstrukcji budynku i odwrotnie – obie te materie są ze sobą bezsprzecznie związane  i razem muszą być objęte projektowaniem.

    W wielu krajach europejskich inżynierowie budownictwa są traktowani na równi z architektami, jeśli chodzi o możliwość sporządzania projektów budowlanych w zakresie architektonicznym, natomiast uprawnienia do projektowania posiadają również technicy budownictwa, a nawet mistrzowie murarscy – w ograniczeniu do niewielkich obiektów do 250m2 (tak jest np. w Niemczech). Jako przykład można przedstawić również przepisy obowiązujące w Czechach, które certyfikowanego inżyniera uprawniają do samodzielnego projektowania wszelkich budynków (w tym do sporządzania projektów zagospodarowania terenu) z wyjątkiem budynków o wysokiej wartości architektonicznej oraz brania udziału w projektowaniu budynków o wysokiej wartości architektonicznej projektowanych przez certyfikowanego architekta.

    W innych krajach Unii Europejskiej również inżynierowie budownictwa mają swobodny dostęp do projektowania architektonicznego np. w Finlandii i Wielkiej Brytanii. W Wielkiej Brytanii istnieje ochrona tytułu architekta poprzez mechanizm Architects’ Registration Board, ale to jest tylko ochrona tytułu architekta – projektować może każdy.

    Podobne wytyczne znajdują się w Dyrektywie 2005/36/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 września 2005r., gdzie stwierdzono że: Krajowe regulacje w dziedzinie architektury oraz podejmowania i wykonywania działalności zawodowej przez architektów mają bardzo zróżnicowany zakres. W większości Państw Członkowskich działalność w dziedzinie architektury prowadzona jest de iure bądź de facto przez osoby posiadające wyłącznie tytuł architekta lub dodatkowo także inny tytuł, przy czym osoby te nie mają wyłączności na prowadzenie takiej działalności, chyba, że wynika to z przepisów ustawowych. Działalność ta, bądź tylko niektóre jej rodzaje, może być wykonywana także przez przedstawicieli innych zawodów, w szczególności przez inżynierów, którzy uzyskali specjalistyczne wykształcenie w dziedzinie budownictwa lub sztuki budowania.

    Dlaczego więc w naszym kraju obowiązujące przepisy są sprzeczne z Dyrektywą i wyraźnie dyskredytują krajowych inżynierów budownictwa jako samodzielnych projektantów ?

    W Ustawie z dnia 15 grudnia 2000 r. o samorządach zawodowych architektów, inżynierów budownictwa oraz urbanistów, w Art. 2. stwierdzono że: Wykonywanie zawodu inżyniera budownictwa polega na projektowaniu obiektów budowlanych (…).

    Mowa jest więc o projektowaniu obiektów budowlanych, a nie o projektowaniu jedynie konstrukcji nośnej obiektów budowlanych. Można ponadto przytoczyć treść Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 19 lipca 2004r. z późniejszymi zmianami w sprawie wykazu dyplomów, certyfikatów i innych dokumentów oraz tytułów naukowych potwierdzających posiadanie kwalifikacji zawodowych w dziedzinie architektury, które są uznawane w Rzeczypospolitej Polskiej (§1).

    Oprócz tytułu architekta są jest także, tytuł inżyniera budownictwa. Tak więc zagraniczni inżynierowie budownictwa, jeżeli uzyskają w swoim rodzinnym kraju uprawnienia do projektowania w zakresie architektonicznym, mogą taką działalność  prowadzić również w Polsce. Natomiast nasz rodzimy inżynier nie posiada takiej możliwości, ponieważ jego kompetencje do samodzielnego projektowania są ograniczone do budynków na terenach wiejskich o kubaturze 1000m3. Dlaczego również możliwość projektowania zależy od rodzaju terenu zabudowy, a nie od rodzaju i na przykład wielkości projektowanego budynku. Inżynier budownictwa może zaprojektować budynek jednorodzinny na terenie zabudowy zagrodowej wiejskiej, a identycznego budynku w mieście już nie. Uważamy, że tak brzmiące przepisy są niekonstytucyjne i nie gwarantują równości wobec prawa.

    Podsumowując, zwracamy się z prośbą do Sejmu RP o podjecie działań mających na celu zmianę oraz doprowadzenie obowiązujących przepisów do logicznego i prawidłowego stanu poprzez:

    1) wykreślenie z Rozporządzenia w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie zapisu „w zabudowie zagrodowej” w ograniczonych uprawnieniach projektowych w specjalności architektonicznej oraz podwyższenie ograniczenia kubaturowego do 1500m3 lub wprowadzenia ograniczenia do budynków niskich (N) według klasyfikacji zawartej w §8 warunków technicznych;

    2) umożliwienia projektowania przez inżynierów budownictwa, posiadających uprawnienia w specjalności konstrukcyjno – budowlanej bez ograniczeń, budynków przemysłowych, magazynowych i gospodarczych bez ograniczeń kubaturowych.

    3) wprowadzenie zapisu umożliwiającego zdobycie uprawnień do projektowania w specjalności architektonicznej bez ograniczeń przez inżynierów budownictwa, po odbyciu odpowiednio wydłużonej praktyki (zgodnie z Dyrektywą 2005/36/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 września 2005r., Art.47 pkt 2).

    Mając na uwadze ostatnio przeforsowaną uchwałę odnośnie ograniczonych uprawnień wykonawczych dla techników budownictwa, proszę o jednoczesne podjęcie działań mających na celu urealnienie wadliwie skonstruowanego podziału uprawnień budowlanych inżynierów budownictwa i architektów  oraz sprecyzowanie zakresu specjalności projektowych adekwatnie do posiadanej wiedzy, przygotowania zawodowego oraz doświadczenia członków naszej Izby zgodnie z tendencjami panującymi na całym świecie oraz zgodnie z wytycznymi Parlamentu Europejskiego.

    Reasumując powyższe stwierdzenia, liczne opinie, osób związanych  z architekturą i inżynierią lądową oraz poddając pod uwagę zebrane doświadczenia i praktykę – możemy z całą stanowczością stwierdzić, iż spotyka się osoby z tytułem architekta – świetnie rozumiejące fizyczne i mechaniczne aspekty obiektów budowlanych – co pozwala im na projektowanie elementów wymagających wiedzy konstruktorskiej i typowo inżynieryjnej. Analogicznie, spotyka się także inżynierów budownictwa potrafiących wykonywać świetne projekty architektoniczne obiektów, o których można powiedzieć, że mają bardzo dobry styl, są funkcjonalne i doskonale komponują się w otoczenie, przy jednoczesnym wysokim standardzie oraz zgodnie z obowiązującymi warunkami technicznymi.

    Uważamy, że obecny stan – powodujący sztuczny podział nie sprzyja rozwojowi naszego zawodu, a wręcz przeciwnie – sprzyja jego degradacji

    – pośrednio degradując też zawód architekta.

     

     

    Z poważaniem,

     

    Polscy  Inżynierowie Budownictwa

    Studenci Budownictwa

     

     

    Do wiadomości:

     

    1)    Polska Izba Inżynierów Budownictwa
    ul. Mazowiecka 6/8 00-048 Warszawa

    2)    Minister Infrastruktury
    ul. Chałubińskiego 4/6, 00-928 Warszawa

    3)    Polski Związek Inżynierów i Techników Budownictwa

    ul. Świętokrzyska 14a, 00-050 Warszawa

  • Uprawnienia wyburzeniowe – warunki uzyskania

    W odpowiedzi na Pana wystąpienie w sprawie właściwego wykształcenia do uzyskania uprawnień budowlanych w danej specjalności techniczno-budowlanej, uprzejmie wyjaśniamy, że zgodnie z art. 14 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623), warunkiem uzyskania uprawnień budowlanych jest :

    1) do projektowania bez ograniczeń i sprawdzania projektów architektoniczno-budowlanych:

    a) ukończenie studiów magisterskich (tytuł mgr inż.), w rozumieniu przepisów o szkolnictwie wyższym, na kierunku odpowiednim dla danej specjalności,

    b) odbycie dwuletniej praktyki przy sporządzaniu projektów,

    c) odbycie rocznej praktyki na budowie;

    2) do projektowania w ograniczonym zakresie:

    a) ukończenie wyższych studiów zawodowych (tytuł inż.), w rozumieniu przepisów o wyższych szkołach zawodowych, na kierunku odpowiednim dla danej specjalności lub ukończenia studiów magisterskich (tytuł mgr inż.), w rozumieniu przepisów o szkolnictwie wyższym, na kierunku pokrewnym dla danej specjalności,

    b) odbycie dwuletniej praktyki przy sporządzaniu projektów,

    c) odbycie rocznej praktyki na budowie;

    3) do kierowania robotami budowlanymi bez ograniczeń:

    a) ukończenie studiów magisterskich (tytuł mgr inż.), w rozumieniu przepisów o szkolnictwie wyższym, na kierunku odpowiednim dla danej specjalności,

    b) odbycie dwuletniej praktyki na budowie;

    4) do kierowania robotami budowlanymi w ograniczonym zakresie:

    a) ukończenie wyższych studiów zawodowych (tytuł inż.), w rozumieniu przepisów o wyższych szkołach zawodowych, na kierunku odpowiednim dla danej specjalności lub ukończenia studiów magisterskich (tytuł mgr inż.), w rozumieniu przepisów o szkolnictwie wyższym, na kierunku pokrewnym dla danej specjalności,

    b) odbycie trzyletniej praktyki na budowie.

    Natomiast zgodnie z § 7 ust. 2 rozporządzenia Ministra Transportu i Budownictwa z dnia 28 kwietnia 2006 r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie (Dz.U. Nr 83, poz. 578 z późn.zm.) kwalifikowanie wykształcenia za odpowiednie lub pokrewne dla danej specjalności uprawnień budowlanych dokonuje się przez stwierdzenie zgodności ukończonego kierunku studiów i specjalności potwierdzonych w dyplomie z wymaganym dla tej specjalności uprawnień budowlanych wykształceniem określonym w wykazie stanowiącym załącznik nr 1 do rozporządzenia.

    Poniżej prezentujemy wykaz wykształcenia odpowiedniego dla specjalności wyburzeniowej:

    – uprawnienia budowlane bez ograniczeń – ukończone studia magisterskie na kierunku:

    1) budownictwo (wykształcenie odpowiednie);

    2) górnictwo i geologia w specjalności eksploatacja złóż (wykształcenie odpowiednie);

    3) inżynieria wojskowa (wykształcenie odpowiednie).

    Jak wynika z powyższego dopiero uzyskanie tytułu magistra inżyniera na jednym ze wskazanych kierunków studiów upoważniać będzie Pana do ubiegania się o nadanie uprawnień budowlanych w przedmiotowej specjalności techniczno-budowlanej.

    Ponadto informujemy, że zgodnie z § 21 ww. rozporządzenia MTiB uprawnienia budowlane w specjalności wyburzeniowej nadawane są wyłącznie bez ograniczeń i uprawniają (łącznie) do projektowania robót rozbiórkowych i kierowania tymi robotami związanymi z użyciem materiałów wybuchowych.

    Należy podkreślić, że zgodnie z art. 14 ust. 4 ww. ustawy – Prawo budowlane, warunkiem zaliczenia praktyki zawodowej jest praca polegająca na bezpośrednim uczestnictwie w pracach projektowych albo na pełnieniu funkcji technicznej na budowie pod kierownictwem osoby posiadającej odpowiednie uprawnienia budowlane oraz będącej czynnym członkiem samorządu zawodowego, a w przypadku odbywania praktyki za granicą pod kierunkiem osoby posiadającej uprawnienia odpowiednie w danym kraju.

    W świetle § 4 ust. 1 ww. rozporządzenia MTiB, osoba odbywająca praktykę dokumentuje przebieg praktyki w książce praktyki zawodowej. Osoba, która zamierza odbyć praktykę zawodową, składa w okręgowej izbie inżynierów budownictwa, książkę praktyki zawodowej do jej opieczętowania i zarejestrowania. Izba zwraca opieczętowaną książkę praktyki zawodowej w terminie 7 dni od dnia jej złożenia (§ 4 ust. 2) Tak więc dopiero po opieczętowaniu książki można rozpocząć odbywanie wymaganej praktyki zawodowej.

    § 4 ust.3 ww. rozporządzenia MTiB określa rodzaje wpisów dot. odbywanej praktyki zawodowej.

    Ponadto informujemy, że ostateczna decyzja w zakresie uznania posiadanego wykształcenia za odpowiednie oraz uznanie praktyki zawodowej, należy do kompetencji okręgowej komisji kwalifikacyjnej właściwej miejscowo izby inżynierów budownictwa, która mając wgląd w przedłożone dokumenty może dokonać ich oceny.

    Biuro Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa

    Krajowa Komisja Kwalifikacyjna

  • Torowiska tramwajowe a uprawnienia budowlane

    W związku z pojawiającymi się wątpliwościami dotyczącymi kręgu osób upoważnionych do wykonywania samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie w odniesieniu do torowisk tramwajowych należy pochylić się nad przedmiotowym zagadnieniem i szukać wyjaśnienia w obowiązujących przepisach.

    Problem pojawia się przy odpowiedzi na pytanie, czy torowiska tramwajowe może projektować i nadzorować osoba posiadająca uprawnienia w specjalności kolejowej czy drogowej.

    Szukając odpowiedzi na pytanie, należy zaznaczyć, że zagadnienia dotyczące torowisk tramwajowych regulowane są przepisami ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (t.j. Dz.U. z 2007 r. Nr 19, poz. 115 z późn. zm.), gdzie przedmiotowe pojęcie zostało zdefiniowane. Zgodnie z art. 4 pkt 4 ww. ustawy torowisko tramwajowe to część ulicy między skrajnymi szynami wraz z zewnętrznymi pasami bezpieczeństwa o szerokości 0,5 m każdy.

    Z kolei ulica to droga na terenie zabudowy lub przeznaczonym do zabudowy zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, w której ciągu może być zlokalizowane torowisko tramwajowe (art. 4 pkt 3 ustawy o drogach publicznych).

    Z powyższego można wywnioskować, iż torowisko tramwajowe jako element ulicy podlega regulacjom ustawy o drogach publicznych, do których odwołuje się obecnie obowiązujące rozporządzenie Ministra Transportu i Budownictwa z dnia 28 kwietnia 2006 r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie (Dz.U. Nr 83, poz. 578 z późn. zm.) przy określaniu zakresu uprawnień w specjalności drogowej bez ograniczeń.

    Zgodnie bowiem z § 18 ust. 1 wymienionego rozporządzenia uprawnienia budowlane w specjalności drogowej bez ograniczeń uprawniają do projektowania obiektu budowlanego lub kierowania robotami budowlanymi związanymi z obiektem budowlanym, takim jak:

    – droga w rozumieniu przepisów o drogach publicznych, z wyłączeniem drogowych obiektów inżynierskich oprócz przepustów;

    – droga dla ruchu i postoju statków powietrznych oraz przepust.

    Dodatkowo należy sięgnąć do przepisów rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie (Dz.U. Nr 43, poz. 430), w których dział III rozdział 10 w całości poświęcony został właśnie torowisku tramwajowemu.

    Wobec powyższego należy uznać, że do wykonywania samodzielnych funkcji technicznych projektanta lub kierownika robót budowlanych w zakresie torowisk tramwajowych upoważnione są osoby posiadające uprawnienia budowlane w specjalności drogowej bez ograniczeń.

    Powyższe potwierdzają również przepisy rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 10 września 1998 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budowle kolejowe i ich usytuowanie (Dz.U. Nr 151, poz. 987). Przepisy ww. rozporządzenia w § 1 ust. 2 wyłączają stosowanie przedmiotowych przepisów w stosunku do linii tramwajowych.

    dr Joanna Smarż

    główny specjalista Krajowego Biura PIIB

  • Uprawnienia budowlane z Unii Europejskiej

    Odpowiada dr Joanna Smarż – główny specjalista Krajowego Biura PIIB.

    Czy osoba mająca uprawnienia budowlane jednego z krajów należących do UE, aby móc wykonywać samodzielne funkcje w budownictwie na terenie Polski, musi przystąpić do jednej z okręgowych izb inżynierów budownictwa w Polsce i opłacać w niej składki członkowskie oraz składki na ubezpieczenie, czy też zwolniona jest z tego obowiązku i mimo to może kierować pracami budowlanymi na terenie Polski?

    Jak to się ma do wzajemnego uznawania uprawnień?

    Obywatel państwa członkowskiego, tj. obywatel jednego z państw członkowskich Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej oraz państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, może na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wykonywać samodzielne funkcje techniczne w budownictwie, pod warunkiem spełnienia określonych wymagań, które będą różne w zależności od wybranej procedury.

    W obecnym stanie prawnym istnieją trzy możliwości uzyskania upoważnienia do wykonywania samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie na terytorium RP. Może to nastąpić przez:

    1) zdanie egzaminu na uprawnienia budowlane,

    2) uznanie kwalifikacji zawodowych,

    3) dopuszczenie do świadczenia usług transgranicznych.

    Wskazane procedury mają na celu umożliwienie wykonywania samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie, mimo iż odbywa się to w różny sposób.

    W każdym z ww. przypadków obywatel państwa członkowskiego, aby wykonywać samodzielne funkcje techniczne w budownictwie, musi być członkiem właściwej izby samorządu zawodowego. Jednak nie w każdym przypadku musi opłacać składki.

    Opłacanie składek i ubezpieczenia jest obowiązkowe w przypadku uzyskania polskich uprawnień budowlanych i uznania kwalifikacji zawodowych. Powyższe wynika z faktu, iż osoby uzyskujące w ten sposób uprawnienia stają się pełnoprawnymi członkami izby samorządu zawodowego.

    Inaczej jest w przypadku dopuszczenia do świadczenia usług transgranicznych.Przedstawiciele zawodów regulowanych tymczasowo świadczący w Polsce usługi transgraniczne nie są obciążani składkami ani innymi opłatami z uwagi na fakt, że ich członkostwo ma wyłącznie charakter formalny i ma służyć przede wszystkim celom informacyjnym i kontrolnym. Przedmiotowe członkostwo nie wiąże się z uprawnieniami wynikającymi standardowo z członkostwa w izbie, takimi jak np. prawo wyboru.

    Osoby świadczące usługi transgraniczne zobowiązane są jednak do posiadania odpowiedniego ubezpieczenia, które obejmuje wykonywanie działalności na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

    Konkludując, każda osoba wykonująca samodzielne funkcje techniczne musi być członkiem izby samorządu zawodowego, ale różne są zasady tego członkostwa. Przedmiotową kwestię należy każdorazowo wyjaśnić w izbie.

    Powyższe zgodne jest z przepisami dyrektywy 2005/36/WE Parlamentu i Rady z dnia 7 września 2005 r. w sprawie uznawania kwalifikacji zawodowych (Dz.Urz. UE L 255 z 30 września 2005 r., str. 22 z późn. zm.).